ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟି ବ୍ରହ୍ମା ହିଁ କରିଥିଲେ। ଚର ଅଚର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ଅଟନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା ହେଉଛନ୍ତି ପୁରାଣର ଆଦିସ୍ମର୍ତ୍ତା ଓ ବେଦ ମାନଙ୍କର ଆଦି ଦ୍ରଷ୍ଟା।
ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜକୁ ଦେଖିଲେ ସେ ଏକ ପଦ୍ମଫୁଲ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି। ସେ ପଦ୍ମପୁଲର ଆଭା ଥିଲା କୋଟି କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ। ତା'ର ବିସ୍ତୃତି ଥିଲା ଅନନ୍ତ ଯୋଜନ। ଅଦ୍ଭୁତ ଥିଲା ସେହି ପଦ୍ମଫୁଲ। ଏଇ ପଦ୍ମଫୁଲ ହିଁ ଥିଲା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ। ବ୍ରହ୍ମା ଚାରି ଆଡ଼କୁ ଦେଖିଲେ, ପଦ୍ମଫୁଲ ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ। ମୁଁ କିଏ ? କେଉଁଠୁ ଆସିଲି ?? କିଏ ମୋତେ ଜନ୍ମ ଦେଲା ??? ମୋତେ କେଉଁ କାମ କରିବାକୁ ହେବ ???? ଆଦି ବିଚାର ତାଙ୍କ ମନରେ ଆସିଲା; କିନ୍ତୁ ତା'ର ଉତ୍ତର କିଛି ମିଳୁ ନ ଥିଲା। ସେ ଭାବିଲେ ମୋର ଜନକ କିଏ ଜଣା ପଡ଼ି ଗଲେ ସବୁ ସମାଧାନ ହୋଇଯିବ। ସେ ପଦ୍ମଫୁଲର ନାଡ଼କୁ ଧରି ତଳକୁ ଗଲେ। କିନ୍ତୁ ସେଠି କିଛି ପାଇଲେ ନାହିଁ। କେବଳ ଧ୍ଵନି ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା - 'ତପସ୍ୟା କର, ତପସ୍ୟା କର।'
ବ୍ରହ୍ମା ତପସ୍ୟା କଲେ। ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମିଳିଲା। ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମୁଖାରବିନ୍ଦ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ସେ କୋଟି କୋଟି କାମଦେବଙ୍କ ଭଳି ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ରୂପରେ ବିମୋହିତ ହେଲେ ବ୍ରହ୍ମା।
ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ସୃଷ୍ଟି ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତପସ୍ୟା କରି ପ୍ରଥମେ ସମସ୍ତ ପୁରାଣର ସ୍ମରଣ କଲେ, ତାପରେ ତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଈଶ୍ୱର ଦତ୍ତ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା। ବେଦକୁ ପାଇ ସେହି ଶବ୍ଦର ସହାୟତାରେ ସେ ସୃଷ୍ଟି ସର୍ଜନା କଲେ।
ନାରଦଙ୍କୁ ନାମ ଓ ଜପର ଶିକ୍ଷା -
ପଦ୍ମପୁରାଣରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ପୁତ୍ର ନାରଦଙ୍କୁ ନାମ-ଜପର ଶିକ୍ଷା ଏହିପରି ଦେଇଥିଲେ -
ପୁତ୍ର, ଏ କଳିଯୁଗରେ ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ ପୂର୍ବକ ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତି ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ଵ ରଖିଥାଏ। ଯେଉଁ ବଡ଼ ବଡ଼ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ, ତାହାର ଉପଚାର ପାଇଁ ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ମରଣ ବା ନାମ-ଜପ ଉତ୍ତମ ସାଧନ ଅଟେ।
ଅସ୍ମିନ୍ କଲୌ ବିଶେଷେଣ ନାମୋଚ୍ଚାରଣପୂର୍ବକମ୍।
ଭକ୍ତିଃ କାର୍ଯ୍ୟା ଯଥା ବତ୍ସ ତଥା ତ୍ବଂ ଶ୍ରୋତୁମର୍ହସି।।
ଦୃଷ୍ଟଂ ପରେଷାଂ ପାପାନାମନୁକ୍ତାନାଂ
ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ମରଣେ ପାପନାଶନମ୍।।
(ପଦ୍ମ ପୁରାଣ ଉତ୍ତରଂ ୭୨/୯-୧୦)
ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେତେ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କଥା କୁହାଯାଇଛି ତାହା କଠିନ ତପସ୍ୟା ଅଟେ। ସେ ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟାଠାରୁ ବଡ଼ ହେଲା ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା।
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତାନି ସର୍ବାଣି ତପଃକର୍ମାତ୍ମକାନି ବୈ।
ୟାନି ତେଷାମଶେଷାଣାଂ କୃଷ୍ଣାନୁସ୍ମରଣଂ ପରମ୍।।
(ପଦ୍ମ ପୁରାଣ ଉତ୍ତରଂ ୭୨/୧୩)
ସାଂସାରିକ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟାକୁ ଜାଣି ଯିଏ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମର ପାଠ ବା ଜପ କରିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।
ମିଥ୍ୟା ଜ୍ଞାତ୍ବା ତତଃ ସର୍ବଂ ହରେର୍ନାମ ପଠନ୍ଜପମ୍। ସର୍ବପାପବିନିର୍ମୁକ୍ତୌ ୟାତି ବିଷ୍ଣୌଃ ପରଂ ପଦମ୍।।
(ପଦ୍ମ ପୁରାଣ ଉତ୍ତରଂ ୭୨/୧୧)
ଜପ, ହୋମ, ପୂଜା ଆଦି କରିବା ସମୟରେ ନିଜ ମନକୁ ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ଏପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କର୍ମ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷୟ ହୋଇଯାଏ।
ବାସୁଦେବେ ମନୋ ୟସ୍ୟ ଜପହୋମାର୍ଚନାଦିଷୁ।
ତଦକ୍ଷୟଂ ବିଜାନୀୟାଦ୍ ୟାବଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ।।
(ପଦ୍ମ ପୁରାଣ ଉତ୍ତରଂ ୭୨/୧୬)
ସମଭାବସମ୍ପନ୍ନ ହୁଅ -
ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମା ବିଶ୍ୱକୁ ବେଦର ଉଦ୍ଘୋଷ ଶୁଣାଇଲେ। ନିମ୍ନ ଲିଖିତ ବୈଦିକ ସାମ୍ୟର ଶିକ୍ଷା ତାଙ୍କରିଠାରୁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା। ସାମ୍ୟଯୋଗ କଥା କହୁଥିବା ଏହି ରୁଚା ଗୁଡ଼ିକ ଋକ୍ ସଂହିତାର ଉପସଂହାରରେ ଆସିଅଛି।
ସଂ ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସଂ ବଦଧ୍ଵଂ ସଂ ବୋ ମନାଂସି ଜାନତାମ୍।
ଦେବା ଭାଗଂ ଯଥା ପୂର୍ବେ ସଂଜାନାନା ଉପାସତେ।।
(ଋଗ୍ ୧୦/୧୯୧/୨)
"ତୁମେ ସଙ୍ଗଠିତ ରୁହ। ବିରୋଧ ଛାଡ଼ି ସମାନ କଥା କୁହ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ମନ ସମାନ ଅର୍ଥ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ଯେପରି ପୂରାତନ କାଳରେ ଦେବତାମାନେ ଏକମତ ହୋଇ ସୌଭାଗ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେପରି ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକମତ ହୋଇ ନିଜ ନିଜ ଭାଗ ଗ୍ରହଣ କର।"
ସମାନୋ ମନ୍ତ୍ରଃ ସମିତିଃ ସମାନୀ
ସମାନଂ ମନଃ ସହ ଚିତ୍ତମେଷାମ୍।
ସମାନଂ ମନ୍ତ୍ରମଭିମନ୍ତ୍ରୟେ ବଃ
ସମାନେନ ବୋ ହବିଷା ଜୁହୋମି ॥
(ଋଗ୍ ୧୦/୧୯୧/୩)
"ତୁମ ବିଚାର ସମାନ ହେଉ। ତୁମେ ଯାହା ପାଇବ, ତାହା ସମାନ ରହୁ। ତୁମର ଅନ୍ତଃକରଣ ସମାନ ରହୁ। ବିଚାର ମନ୍ଥନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ତୁମର ଜ୍ଞାନ ସମାନ ରହୁ।"
ସମାନୀ ବ ଆକୂତିଃ ସମାନା ହୃଦୟାନି ବଃ।
ସମାନମସ୍ତୁ ବୋ ମନୋ ଯଥା ବଃ ସୁସହାସତି।।
(ଋଗ୍ ୧୦/୧୯୧/୪)
"ତୁମର ସଙ୍କଳ୍ପ ସମାନ ହେଉ। ତୁମର ହୃଦୟ ସମାନ ହେଉ। ତୁମର ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଚିତ୍ତ ଓ ଅହଂକାର ସମାନ ହେଉ। ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ସହଭାବ ହୋଇପାରିବ ସେପରି କର।"
No comments:
Post a Comment