*ବିଡ଼ମ୍ବନାର ବିଷୟ ଯେ ହିନ୍ଦୁ ଦର୍ଶନକୁ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟବାସୀ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବାବେଳେ ନିଜେ ହିନ୍ଦୁ ବିପରୀତ ଦିଶାରେ ଗତି କରୁଛି*
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ଭାରତର ଚିନ୍ତାନାୟକମାନେ ଦୃଢ଼ତାର ସହ ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ ଯେ ଆଗାମୀ ଶତାବ୍ଦୀ ହିନ୍ଦୁ ଶତାବ୍ଦୀ ହେବ। ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏକଥା ମଧ୍ୟ ଆକଳନ କରିଥିଲେ ଯେ ଏଥିରେ ଭାରତରେ ବାସ କରୁଥିବା ହିନ୍ଦୁ ସମାଜର ଯୋଗଦାନ କେତେ ରହିବ ? ସେମାନେ ଘରେ ବସି ବିଶ୍ୱ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଲୋକ ନ ଥିଲେ। ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ହେଉଥିବା ଧାର୍ମିକ, ସାମାଜିକ, ସାହିତ୍ୟିକ ତଥା ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଭାଗ ନେଉଥିଲେ। ଫଳତଃ ସେମାନଙ୍କର ନିଷ୍କର୍ଷ ଥିଲା ଯେ ଏବେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦେଶରେ ଲୋକେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ହିନ୍ଦୁ ଦର୍ଶନ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଉଛନ୍ତି। କାରଣ ସେମାନେ ଅନେକ ବର୍ଷ ହେଲା ସେମାନଙ୍କ ସଭ୍ୟତାର କୁପରିଣାମ ଭୋଗ କରିଆସୁଛନ୍ତି। ସେଥିରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ସେମାନେ ହିନ୍ଦୁ ଦର୍ଶନକୁ କେବଳ ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାନ୍ତି ବରଂ ଏହାର ନେତୃତ୍ୱ ନେବାକୁ ଆଗେଇ ଆସୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖ ଓ ପରିତାପର ବିଷୟ ହେଲା ଭାରତୀୟମାନେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସଭ୍ୟତାର ଅନ୍ଧାନୁକରଣ କରିବାରେ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। ଏହାର ପରିଣାମ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟବାସୀ ଭୋଗି ସାରି ଥିବାରୁ ସେମାନେ ନୂଆ ମାର୍ଗ ଭାବେ ହନ୍ଦୁ ସଭ୍ୟତା ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବଳ ବେଗରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହାକୁ ଦେଖିବା ପରେ ହିଁ ସେ ସମୟର ପ୍ରବାସୀ ବିଦ୍ୱାନଗଣ ନିଃସଙ୍କୋଚରେ କହୁଥିଲେ ଆଗାମୀ ଶତାବ୍ଦୀ ହିନ୍ଦୁ ଶତାବ୍ଦୀ ହେବ। ଏହାକୁ ପାଳନ କରିବାରେ ପଶ୍ଚାତ୍ୟବାସୀ ଆଗରେ ରହିବେ। ଏହାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦାହରଣ ହେଲା ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ବାସୀ ଯୋଗ ଦିବସକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନେବା ବେଳେ ଭାରତର ଅନେକ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଏହାକୁ ବିରୋଧ କରିବା ଏବଂ କେତେକ ଧାର୍ମିକ ପରମ୍ପରା ଆଳରେ ବିରୋଧ କରିବା।
କିନ୍ତୁ ବିଦେଶରେ ସଚେତନତା ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ପର୍ଯ୍ୟାବରଣ ସୁରକ୍ଷା ନାମରେ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ତିଆରି ହେଉଛି। ବିଜ୍ଞାନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ କହିଲାଣି ଯେ ମାନବ କେବଳ ଏକ ଯନ୍ତ୍ର ନୁହେଁ। ଶରୀର ଓ ମନ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ସତ୍ତା ଅଛି ଯାହାକୁ ଆମେ ଚେତନା କହି ପାରିବା - ତା ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ହେବ। ମଣିଷକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି ଏକାତ୍ମ ମାନବ, ସମଗ୍ର ମାନବ ଭଳି ଆର୍ଥିକ ଚିନ୍ତନ ଓ ବିଜ୍ଞାନର ବିକାଶର ନୂଆ ଦିଗ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ହେବ।
ମହାଭାରତରେ କୁହାଯାଇଛି -
'ଯଦ୍ ଭୂତ ହିତମତ୍ୟନ୍ତ ତତ୍ ସତ୍ୟମିତି ଧାରଣମ୍'
ସତ୍ୟ କାହାକୁ ମାନିବା ?
କୌଣସି ବି ଆବିଷ୍କାରକୁ ସତ୍ୟ ମାନିନେବା ଉଚିତ ନୁହଁ। ଜୀଵ ହିତ ପାଇଁ ବିନାଶକାରୀ, ବିଧ୍ଵଂସକାରୀ ଆବିଷ୍କାର ସତ୍ୟ ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ଯାହା କେବଳ ମାନବ ମାତ୍ର ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସର୍ବସାଧାରଣ ଜୀଵ ମାତ୍ର ପାଇଁ ହିତକର, ଏହା ହିଁ ସତ୍ୟ। ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ଆଡ଼କୁ ପଶ୍ଚାତ୍ୟବାସୀ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛନ୍ତି। ମଣିଷ ପାଇଁ, ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଧ୍ୱଂସାତ୍ମକ ବିଷୟ ଛାଡ଼ିବାକୁ ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି।
ବିଜ୍ଞାନ ତଥା ବୈଷୟିକ ବିଦ୍ୟା ମଣିଷ ପାଇଁ ଅଭିଶାପ ନ ହେଉ। ଏହା ମଣିଷର ଉପକାରକ ହେଉ। ଆର୍ଥିକ ଯୋଜନା ଓ ବୈଷୟିକ ଯୋଜନା କଲାବେଳେ ଏ ବିଷୟକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ସେମାନେ ବିଚାର କଲେଣି। ଏହି ଯୋଜନା କଲା ସମୟରେ ଜଣେ ସାଧାରଣ ଲୋକର କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର , ପରିବାରର ସ୍ଥିତି, ଶିକ୍ଷାର ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ଅବସ୍ଥା ଏ ସବୁ କଥା ଚିନ୍ତା କରି ମଣିଷ ସମାଜର ହିତ ପାଇଁ ସବୁ ଯୋଜନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ବୋଲି ସେମାନେ ମତ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଏତେ ସୁନ୍ଦର ସମନ୍ବୟାତ୍ମକ ବିଚାର ବିଶ୍ୱର ବଡ଼ ବଡ଼ ଅର୍ଥନୀତିଜ୍ଞ, ବୈଜ୍ଞାନିକ, ଚିନ୍ତାନୟକ ମାନେ କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେଣି।
No comments:
Post a Comment