*କର୍ମତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ଆବାହନ*
ଆଜି ଆମ ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ର ସ୍ୱାର୍ଥରେ ପୂରି ରହିଛି। ଏହି ସ୍ୱାର୍ଥରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଏତେ ସହଜ ନୁହଁ। ଏଥିପାଇଁ ଏକ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସାମାଜିକ ଶକ୍ତି ଠିଆ କରିବାକୁ ହେବ। ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଶକ୍ତିର ଅନୁଗ୍ରହ କରିବାକୁ ହେବ। ସମାଜରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର, ଅନାଚାର, ଅନୀତି, ନିହିତ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ବଢୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ନିଗ୍ରହ ତଥା ନିପାତ କରିବାକୁ ହେବ। ଗାଁ ଗାଁରେ ଜିଲ୍ଲା ଜିଲ୍ଲାରେ ଏପରି ହଜାର ହଜାର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଯୁବକଙ୍କୁ ଠିଆ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହିପରି ଧ୍ୟେୟନିଷ୍ଠ ଯୁବକ ଯେତେବେଳେ ଠିଆ ହୋଇଯିବେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଚିନ୍ତା ନ କରି ନିଜର ପରିବାର ସୁଖ କଥା ଚିନ୍ତା ନ କରି ଏ ସବୁକୁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଦେବତା ମାନି ଏହି ଏକମାତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ନେଇ ଆଗେଇ ଆସିବେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଯୁବକଙ୍କ ଭରସାରେ ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବ। ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନ ବୈଭବଶାଳୀ ହେବ। ରାମ ରାଜ୍ୟ ନିର୍ମାଣ ହେବ। ଏହି ଶତାବ୍ଦୀ ହିନ୍ଦୁ ଶତାବ୍ଦୀ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ଏଥିରେ କୌଣସି ସଂଶୟ ନାହିଁ। ବିଶ୍ୱ ସମ୍ମୁଖରେ ଭାରତ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ଭାବେ ଠିଆ ହେବାର ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲାଣି। ଏତିକିରୁ ଅଟକିଗଲେ ଚଳିବ ନାହିଁ। ଏହାକୁ ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥରେ ରୂପ ଦେବା ପାଇଁ ମାନବ ସମାଜର କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ମୋର ପୁରୁଷାର୍ଥ କାମ ଦେଉ। ମୋର ବି କିଛି ଯୋଗଦାନ ରହୁ। ମୁଁ ବି ମୋର ରକ୍ତ ଓ ଝାଳକୁ ଏକତ୍ର କରି ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆହୂତି ଦେଇଛି, ଏପରି ଅନୁଭୂତି ନେଇ ନିଜ ଜୀବନକୁ ସାର୍ଥକ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
କୌଣସି ବି ବଡ଼ କାମ କରିବା ପଛରେ ବହୁତ ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଇଂରାଜୀରେ ଏକ ବୋଧପୂର୍ଣ୍ଣ କବିତା ଅଛି -
କବି ସକାଳୁ ଉଠି ଦେଖୁଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ଆଗରେ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ଗୋଲାପ ଗଛ। ସେହି ଗଛରେ ସୁନ୍ଦର ଲାଲ ଲାଲ ଗୋଲାପ ଫୁଲ ଫୁଟିଛି। ଆହା.. ଏଇ ଫୁଲ କେତେ ସୁନ୍ଦର, କେତେ ମୋହକ, କେତେ ସୁଗନ୍ଧିତ, କେତେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ତାକୁ ଦେଖି ସେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସେହି ଗଛର ମୂଳରେ ପଡ଼ିଛି ସେତେବେଳେ ସେ ଏକ ମୃତ କୋଇଲିକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି। କବି କହୁଛନ୍ତି -
ସାରା ରାତି ଏ କୋଇଲି ନିଜ ମନ ପ୍ରାଣ ଦେଇ ଏ ଫୁଲରେ ନିଜର ରକ୍ତ ଢାଳିଛି। ସେଥିପାଇଁ ତ ଗୋଲାପ ଗଛର ଏ ଫୁଲରେ ଏତେ ସୁନ୍ଦରତା ଏତେ ମୋହକତା ଆସିଛି। ଏହିପରି ଯଦି ଆମେ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନର ସୁନ୍ଦର ସୁଗନ୍ଧିତ ଜୀବନ ପୁଷ୍ପ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ତେବେ ତା ଚରଣରେ ନିଜ ଜୀବନର ରକ୍ତ ଓ ଝାଳର ଏକ ଏକ ବିନ୍ଦୁକୁ ସମର୍ପି ଦେବାକୁ ହେବ। ନିଜ ରକ୍ତକୁ ଭାରତ ମାଆର ମଥାରେ ଏପରି ତେଜସ୍ୱୀ ତିଳକ କରି ଲଗାଇବାକୁ ହେବ, ଯଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଦେଖି ସାରା ଦୁନିଆ ନତ ମସ୍ତକ ହେବ। ଆଜି ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି ଭାରତର ନମସ୍କାରକୁ ବିଶ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ଏହିପରି ପୁରୁଷାର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ନୂଆ ଯୁଗ ଆମକୁ ଆବାହନ କରୁଛି। ତାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି ଆମେ ଆଗେଇଯିବା ଆବଶ୍ୟକ।
----
No comments:
Post a Comment