*କାହିଁ ହିଡ଼ବାଡ଼ ନାହିଁ ତ ସେଠି !*

ମିଣିଆକା ହାକିନା କନ୍ଧିସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲାଣି ପ୍ରାୟ ମାସେ ହେବ, ସାନ ପିଲାଟିଏ ସେ, କିନ୍ତୁ ତା'ର ବି ଏ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ସମାନ ଅଧିକାର। ମଣିଷ ଦେହର ମନର ଯାହା ଦରକାର ସବୁ ତା'ରି ଅଛି, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେତିକି ମାପରେ ଯେପରି ପୃଥିବୀର ଆଉ ସବୁଠି ମଣିଷ ପିଲା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କି ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ। ତା'ର ଜନ୍ମଦିନ କେଉଁଠି ଲେଖା ହୋଇ ନାହିଁ, ତା'ର ଜାତକ ନାହିଁ କି ପାଞ୍ଜି ନାହିଁ, କେହି ତା'ର ଜନ୍ମ ଦିବସ ପାଳି ନାହାନ୍ତି, ତା'ର ଜନ୍ମରେ ରାଜ୍ୟରେ ଚହଳ ପଡ଼ି ଯାଇ ନାହିଁ, କି ତାର ସ୍ମାରକ ପ୍ରତିଛବି କେଉଁଠି ଛପା ହୋଇ ନାହିଁ। ସଂସାରର ଅଗଣିତ ପିଲାଙ୍କ ପରି ଜଣେ ସେ।

କିନ୍ତୁ ଆକାଶର ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗ ଦେଇଛି ସେ ରାଜା ହେବ ନାହିଁ, ତା'ର ବୋଇତ ଭାସିବ ନାହିଁ, ସେ ମଣିଷକୁ ଖେଳନା କରି ଫୋପାଡ଼ିବ ନାହିଁ, ନଚେଇବ ନାହିଁ, ଖଟେଇବ ନାହିଁ, ତୋଳିବ ନାହିଁ ମହଲା ମହଲା କୋଠା ରାବଣା ସାହୁକାରର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନିଶୁଣି ପରି। ଅନେକ ନାହିଁ ନାହିଁ ଅଛି ତା'ର ଜୀବନରେ, ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗ ଦେଇଛି।

ଦଇବ ତା' ପାଇଁ ପଘା ଖଣ୍ଡେ ତିଆରି କରି ଖଟେଇ ଦେଇଛି ଖୁଣ୍ଟରେ, ସେତିକିରେ ସେ ଚରିବ, ବୁଲିବ, ତା ବାହାରକୁ - ନାହିଁ ନାହିଁ କେବଳ।

ପୁଅଟିଏ ହୁଏ, ମା କଳ୍ପନା କରେ କ'ଣ ହେବ ତା କପାଳ, ସ୍ନେହରେ ସିନା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଆଉଁସି ଆଉଁସି ଭାବେ ସତେ ଏ ବକଟକ ମଣିଷ ହେବ, କ'ଣ ଅଛି ୟା ଭାଗ୍ୟରେ ଟି ! ଦେବତାଙ୍କୁ ମନାସେ, ବାର ଲାଞ୍ଚ ଯାଚେ, ଦୈବିଜ୍ଞାକୁ ଲୁଚେଇ ଲୁଚେଇ ଡାକେ, ଆଉ ପଚାରି ବୁଝେ, ସବୁ ଭଲଟି, ନା କଣ କହ କହ। ଦୈବିଜ୍ଞ, ଖଡ଼ି ପକାଏ, ପାଗଯୋଗ ହିସାବ କରେ, ମୋଟାମୋଟି କଷାକଷିରେ କହି ଦିଏ ଯୋଗ ଅନୁସାରେ କଣ ହେବ। ମା ସେତିକିରେ ସନ୍ତୋଷ ପାଏ।

ଦୈବିଜ୍ଞ କହେ ନାହିଁ କଣ ହେବ ନାହିଁ।

କେଉଁଥିରେ କମ୍ ମିଣିଆକା ହାକିନା ତା ସାଙ୍ଗର ପୃଥିବୀରେ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି ତାଙ୍କଠାରୁ ? ଅଥଚ ଅନେକ ଜୁଲୁମ ଅନେକ ଭୋଗ ବାକି ରହିଯିବ ତା' କପାଳରେ, ତା' ସାଙ୍ଗର ପିଲା ବଡ଼ ହେଲେ ତା ପାଇଁ ଆଇନ ବାନ୍ଧିଦେବେ, କରିବେ ଝୋଳ ଝୋଳ ଫଳ ଫଳ, ତାକୁ କାଠିରେ ନଚେଇବେ, ସେ ଗରିବ ଭାଇ, ସେ କନ୍ଧିଆ ଭାଇ।

ଯେତେ ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଭିତରୁ ଅଧିକାଂଶ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ନାହିଁ ନାହିଁ କେତେ। ଯାହା ପାଆନ୍ତି ଗୋଟାଇ ନିଅନ୍ତି, ନ ପାଇଥିବା ପଦାର୍ଥର ହିସାବ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ। ଅଳ୍ପ କେଇଜଣ ଗୋଡ଼ ଅଡ଼ାନ୍ତି, ତାଲିକାରେ ତାଙ୍କ ନାଁ ଉଠେ। ତାଙ୍କ ଇଙ୍ଗିତରେ ପୃଥିବୀରେ ତୋଫାନ୍ ଉଠେ।

ମିଣିଆକା ହାକିନା ପୃଥିବୀଟାକୁ ଦେଖେ ମା ଛାତିରୁ, ଉଷୁମ୍ ନରମ, ଅଭାବ ନାହିଁ, ଝରଣାର ଅସରନ୍ତି ଧାରପରି କଳେ କଳେ ମା କ୍ଷୀର, କି ସୁନ୍ଦର ଖୋଲା ଆକାଶ ନେଳି ଆକାଶ, କାହିଁ ହିଡ଼ବାଡ଼ ନାହିଁ ତ ସେଠି !

୯.୮.୧୯