ବଣ ନଟୀ ଭିତରୁ ଖସ ଖସ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସମସ୍ତେ ଆଶଙ୍କିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେହି ଆଡ଼େ ଚାହିଁ ରହିଲେ, ଜଗୁନି କାନ୍ଧରେ ଖଣ୍ଡେ ଜାମୁଡାଳ ପକାଇ, ହାତରେ ମୁତୁରୀ ଲଟାରୁ ଖଣ୍ଡେ ଓ ଅନେକ ବଣ ଫୁଲ ଧରି, ପରମ ଉଲ୍ଲାସରେ ଫେରୁଥିଲା ହନୁମାନ ପରି। ମୁଣ୍ଡର ବାଳ ସବୁ ତାର ଚଉଖୁଣ୍ଟିଆ ମୁଁହ, କପାଳ ଓ ଆଖି ଉପରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା। ଗଡ଼ ଜୟ କରି ଫେରିବା ପରି ଉଲ୍ଲାସରେ ସେ ଉଲ୍ଲସିତ ଦିଶୁଥିଲା।
ଜାମୁଡାଳଟା ଫିଙ୍ଗିଦେଇ ଜଗୁନି କହିଲା - "ଏଇ ଜାମୁକୋଳି ଛଡ଼ା ଏ ନଟୀରେ ଆଉ କିଛି ମିଳିଲା ନାହିଁ।"
ଜାମୁଡାଳରେ ପେନ୍ଥା ପେନ୍ଥା ବର୍ଷା ଧୁଆ ଜାମୁକୋଳି। ଏଥିରେ ଗୋପାଳ ବଲ୍ଲଭ ଭୋଗ ବଢ଼ିବ। ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ସକାଳ ଧୂପ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧୂପ ଏପରିକି ବଡ଼ ସିଂହାର ଧୂପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛପନ ପଉଟି ଭୋଗ ଚଳିବ।
ସେବକମାନେ ଦାନ୍ତ ମାର୍ଜନ ଓ ସ୍ନାନ ଆଦି ନିତି ବଢ଼ାଇ ସାରି, ଗୋଟିଏ ପତ୍ରଦନାରେ ଜାମୁକୋଳି ସବୁ ପନ୍ତି ବାଢ଼ିବା ପାଇଁ ବେଦୀ ତଳେ ପୂଜା ଠା' କରୁଥିଲେ। ପଞ୍ଚ ଉପଚାରର ଏ ପୂଜାରେ ଜାମୁକୋଳି ପନ୍ତି ଭୋଗ ଲଗାଇବା ପୂର୍ବରୁ ସେବକ ମାଟି ଉପରେ ପାଣି ସିଞ୍ଚୁ ଥିଲେ।
( ଏ ଇତିହାସ ପଢ଼ି ନ ଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି କେବଳ ହିନ୍ଦୁ କାହିଁକି ?)
କ୍ରମଶଃ...
୨୧.୨.୧୯
No comments:
Post a Comment