ତାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ବ ତାଙ୍କ ଲିଖିତ ସାହିତ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଛି। କଳାବିତ୍ ମାନେ ଯେପରି ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷର ମୁଖମଣ୍ଡଳର ବିଭିନ୍ନ ସୂକ୍ଷ୍ମରେଖା ମାନଙ୍କରୁ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଚିନ୍ତାରାଶିର ସୂଚନା ପାଇଯାଆନ୍ତି, ସେହିପରି ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲେଖା, ପ୍ରବନ୍ଧ, କବିତା ଗଳ୍ପ ସବୁଥିରୁ, ପ୍ରାୟ ସବୁ ବାକ୍ୟରୁ ତାଙ୍କର ମନର ସମସ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତୀତ ହୁଏ। ସେ ଥିଲେ ଜଣେ ସାମାଜିକ ବିପ୍ଲବୀ, ସମାଜର ବିଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାଧୀନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ପ୍ରବଳ ବାଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା। ସେ ବାଧାକୁ ସେ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ଉଦ୍ୟମ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଉଦ୍ୟମ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ସମାଜସେବକ କରାଇଥିଲା। ଏହି ଉଦ୍ୟମ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ସମାଜ ସଂସ୍କାରକ କରାଇଥିଲା। ଏହି ଉଦ୍ୟମ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଜିଦଖୋର ମଣିଷ ମଧ୍ୟ କରାଇଥିଲା। ତାଙ୍କର ହୃଦୟର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶିରା ପ୍ରଶିରା ଏହି ଉଦ୍ୟମରେ ଆଉ କୋମଳ ହୋଇ ରହିପାରି ନ ଥିଲା। ଏଣୁ ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟରେ ଲାଳିତ୍ୟ ବା ଆବେଗ ସେପରି ପ୍ରକାଶ ପାଇ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଭାବ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବ୍ୟକ୍ତ। ସେ ନିରୁଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଲେଖକ ନ ଥିଲେ କିମ୍ବା ସାହିତ୍ୟ ତାଙ୍କର ଚିତ୍ତ ବିନୋଦ ପାଇଁ ଏକ ବିଳାସ ସାମଗ୍ରୀ ନ ଥିଲା। ସେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥିଲେ। ସେହି ଭିତରେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଯେପରି ଯେଉଁ ଦିଗରେ ଗତି କରୁଥିଲା ତାହାକୁ ହିଁ ସେ କାଗଜ କଲମରେ ସାଇତି ଯାଇଛନ୍ତି। ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ଏ ପ୍ରକାର ସାହିତ୍ୟ ବିରଳ।
ତାଙ୍କରି ବିଷୟରେ ଡକ୍ଟର ହରେକୃଷ୍ଣ ମହତାବ ଏପରି କହିଛନ୍ତି।
ସେ କିଏ ???
୨୬.୨.୧୯
No comments:
Post a Comment