ଅନେକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କର ନିଜର ମତାମତ ନାହିଁ, ପିଲାକାଳୁ ବଡ଼ ହେବାଯାକେ ଏକପ୍ରକାର ଚଳାଚଳ, ଦରିଦ୍ର ଗାଉଁଲି ଗୃହସ୍ଥପଣରୁ ବଡ଼ତି ହୋଇ ନାହିଁ, ଛିଡ଼ି ନାହିଁ ବି ବେଶୀ, ଏକାପ୍ରକାର ସିଧା ସରୁଗାର, ପରିବର୍ତ୍ତନ ନାହିଁ। ଭାବିବା ଦରକାର ପଡ଼ି ନାହିଁ, ଯାହା ଆସୁ ଭାଗ୍ୟକୁ ଆଦରି କର୍ମର ନାଁ କହି, ଆଖିବୁଜି ଚଳି ଆସିଛନ୍ତି। ଆଉ ପିଲାକାଳୁ ମନ ଭିତରେ ସେଇ ପୁରୁଣା ସଂସ୍କାର ପ୍ରତି ବିଶ୍ବାସ, ବଡ଼ ସାନର ଧାରଣା, ଜାଣି ଜାଣି ହେତୁ ନ କଲେ ବି ମନର ତଳେ ତଳେ। ଅବସ୍ଥା ଚକ୍ରରେ ପଡ଼ି ଏମାନେ ସହଜେ 'ମାଧିଆ ଭାଇ, ସବୁ କଥାକୁ ହୋଇ ହୋଇ।' ଯେ ଆଡ଼େଇ ପାରିଲା ସେମାନେ ତାର ଗୋଠ, ଯେ ମତେଇ ପାରିଲା ଏମାନେ ତା ପଟ। କିନ୍ତୁ ସବୁ ଦିନକୁ ନୁହେଁ, ଏ ବିଷୟରେ ଏମାନଙ୍କର ସ୍ମରଣ ଶକ୍ତି ବେଶୀ ନୁହେଁ। ତେଣୁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ପଟ ଓଲଟାନ୍ତି। ସାମାନ୍ୟ କଥାରେ ଅଡ଼ି ବସନ୍ତି। ଓଟାରିବା କଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ହୁରୁଡ଼େଇବା ଆହୁରି ସହଜ। ଏମାନେ ରାଜନୈତିକ ଦଳଗଢ଼ାମାନଙ୍କର ଏକାଧାରରେ ଆଶାର ଭୂମି ଓ ହତାଶାର ବାଲିଭୁଷା, ମୁଣ୍ଡ ଗଣତିରେ ମୋଟା ମୋଟି ଏହିମାନେ ହିଁ ଉଭୟ ପକ୍ଷ ପାଇଁ "ଆମ୍ଭ ଗ୍ରାମ ଲୋକେ।"
୨୬.୩.୧୯
No comments:
Post a Comment