ଧନୁ ସାହୁ କହିଲେ, "ସତ କହିଲେ ରାଉତରାୟ ! ବିଦ୍ୟା ରହିଗଲା, ସେ ହୋଇଗଲା ପୋଥିଗତ ବିଦ୍ୟା। ଇଂରିଜି ଆସିଲା, ଇଂରିଜିରେ ଲେଖାହୋଇଥିଲେ ପାଠୁଆମାନେ ପଢ଼ିଥାନ୍ତେ। ତା ତ ନାହିଁ, ତାର କୋଉଠୁ ସମାଦର ହେବ ?"
ସମସ୍ତେ ହସିଲେ, ଇଂରିଜିକୁ ସମାଲୋଚନା କଲେ ସତେ କି ତାଙ୍କୁ ଭାରି ମଜା ଲାଗେ।
ଧନୁ ସାହୁ କହିଗଲେ, "ଆମ ପାଠ ଆମ ସଂଘାରେ ରହିଗଲା, ଚାଲିଲା ଇଂରିଜି ଅମଳ। କିଏ କେତେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଶା କରି ପିଲାଙ୍କୁ ଇଂରିଜି ପଢ଼ାଇବାକୁ ସହରକୁ ପଠାଇଲେ, କଣ ନା ପିଲେ ମଣିଷ ହେବେ, ଭଲ ବୁଦ୍ଧି ଶିଖିବେ, ଗାଁ ହସି ଉଠିବ।
କିନ୍ତୁ ଏହି ଇଂରିଜି ପାଠ ହେଲା କାଳ। ଯିଏ ତାକୁ ପଢ଼ିଲା, ତାର ରୁଚି ବଦଳିଗଲା, ତା ମୁଣ୍ଡ ବିଗିଡ଼ିଗଲା। ତାର ଯାହା ଯାହା ଦରକାର ବୋଲି ସେ ସେଇଠୁ ଭାବିଲା, ଯେମିତି
କୋଠା ଘର, ଗାଡ଼ି, ବିଜୁଳି, ଧୋବଧାବଳିଆ ସାଙ୍ଗ, ବଜାର, ହୋଟେଲ, ବାଇସ୍କୋପ କି ଆଉ ଯାହା, ସେ ସବୁ ମଫସଲରେ ନାହିଁ, ସତେ କି ଇଂରିଜି ପାଠରେ ଯାହା ଅଛି ସେଗୁଡ଼ା ସବୁ ଖାଲି ସହରରେ ମିଳେ। ଗାଁ ତାକୁ ଗନ୍ଧେଇଲା। ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିବାକୁ ସେ ଗାଁରେ କାହାକୁ ପାଇଲା ନାହିଁ, ସମସ୍ତେ ସହରରେ।
ଇଂରିଜି ପାଠ ପଢ଼ି ସେ ଯେଉଁ ବୃତ୍ତି ଶିଖିଲା, ସେ ବୃତ୍ତି ସବୁ ସହରରେ ଅଛି, ଚାକିରି ବାକିରି, ଲେଖାପଢ଼ା କାମ, ଯାହା କହ ସବୁ ସହରିଆ ବେପାର।
ଇଂରିଜି ପଢୁଆ ଗଲେ ସହରକୁ। ସାଙ୍ଗରେ ନେଇଗଲେ ପୁଅ ଭାରିଜାଙ୍କୁ। ଏତେ ପଇସା ସାରି ଏତେ ମେହେନତ କରି ଇଂରିଜି ପଢ଼େଇଲୁ ଖାଲି ପଲ ପଲ ବୁଦ୍ଧିଆ ଲୋକ ଗାଁ ଛାଡ଼ି ଚେର କଟେଇ ହେଇ ପରଦେଶୀ ହୋଇ ବୁଲିବାକୁରେ, ହାଏ, ହାଏ !"
ଏଇ ସହରିଆ ଲୋକ ଗାଁ ପାଇଁ କରନ୍ତି ଯୋଜନା। ଗାଁ ଦେଖି ନ ଥିବା ଲୋକ ଗାଁ ପାଇଁ ଯୋଜନା କଲେ, ଯାହା ହେବା କଥା !
ଗାଁକୁ ସହରିଆ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା ଚାଲିଚି। ତେବେ ଗାଁର ଅସଲ ସମସ୍ୟାଟା ତୁଟୁ ନାହିଁ, ବରଂ ବଢ଼ି ବଢ଼ି ଚାଲିଛି, ସେଇ ତ ଅଡ଼ୁଆ।"
ଧୋବେଇ ମିଶ୍ର ପୁଣି ଥରେ କହିଲେ ସେ ପୁରୁଣା କଥାଟା, ଯେପରିକି ଯେତେ ପୁରୁଣା ହେଲେ ବି କଥାଟା ଅତି ନୂଆ। ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଉଦାସ ଦିଶିଲା, ସ୍ୱରରେ ଫୁଟିଉଠିଲା ଆନ୍ତରିକତା। କହିଲେ, "ପୂର୍ବେ ଲୋକେ ଗାଁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ କାହିଁକି ? ଏକାଠି ସୁଖରେ ରହିବେ ବୋଲି, ମିଳିମିଶି ଏକାଠି ରହିବେ ବୋଲି, ସେଇଥିପାଇଁ ତ ଗାଁ। ସେ ଏକାଠିଏକାଠିପଣ କେବେଠୁଁ ଗଲାଣି ଉଭେଇ, ସହରର ଏକୁଟିଆ ଏକୁଟିଆପଣ ଗାଁକୁ ଗ୍ରାସ କଲାଣି। କେହି କାହା ହିତ ପାଇଁ ଦାୟୀ ରହିଲେ ନାହିଁ। କାହାରି ମଲାଗଲାରେ ଆଉ କାହାରି ଯେମିତି କିଛି ନାହିଁ। ପରିବାର ଭାଙ୍ଗି ଯାଉଛି। ଭାଇ ଭାଇ ଭିନେ। ଗାଁ ଫାଟି ପଡୁଚି। ଦଳ ଦଳ ହୋଇ ଖାଲି କଳି କଜିଆ ଅପଡ଼ ମନାନ୍ତର, ଅବିଶ୍ୱାସ, ଅନିଶ୍ଚିତତା।
ଏଇଆ ହେଲାଣି ଗାଁ ସବୁ। ଅସଲ ଆପଣା ଭିତରେ ତ ଘୁଣ ଧରିଚି, ମଣିଷର ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ବିଚାର ଲୋପ, ଗୋଡ଼ରେ ବଳ ନାହିଁ ଟଳଟଳ, ପଦାରୁ ଯେତେ ସେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ ତା ଅବସ୍ଥା ଭଲ ହେବ କୁଆଡୁ ? ମଣିଷପଣିଆଁ ଯେଉଁଠି ଭୁଷୁଡ଼ି ପଡୁଚି ସେଠି ପଦାରୁ ଟଙ୍କା ଆସି ସଡ଼କ କୂଅ ପୋଖରୀ ହେଇଗଲେ କଣ ଭାଙ୍ଗିଲାଘର ଯୋଡ଼ିବ ନା ମଣିଷ ସୁଖରେ ରହିବ ?
୧୮.୪.୧୯
No comments:
Post a Comment