*ଅଭାରତୀୟ*

ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ  - ଏହି ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥ କଥା ଭାରତୀୟ ଚିନ୍ତନରେ କୁହାଯାଇଛି। ଯାହାକୁ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ତଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିର ସୁଖ ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ସହାୟକ ହେବା ପାଇଁ ସାମାଜିକ ସ୍ତରରେ ଓ ଶାସନ ସ୍ତରରେ ଆବଶ୍ୟକ ଭିତ୍ତିଭୂମି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା କଥା। କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖର କଥା ଭାରତରେ ଏଇ ଭାରତୀୟ ଚିନ୍ତନର ବିରୋଧ କରାଯାଉଛି। ଏହି ଚିନ୍ତନକୁ ଓ ଏହି ଚିନ୍ତନ ଥିବା ପାଠ୍ୟକ୍ରମକୁ ଶିକ୍ଷାରୁ କାଢ଼ି ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯାଇଛି।  ଏହି ବିରୋଧ କରିବାର ନାଁ ହୋଇଯାଇଛି ପ୍ରଗତିଶୀଳ ହେବା, ଉଦାର ହେବା ଓ ବୁଦ୍ଧିବାଦୀ ହେବା। ଏପରି ବାତାବରଣ ତିଆରି କରାଯାଇଛି ଯେ, ସତେ ଯେପରି ଭାରତୀୟ ଚିନ୍ତନକୁ ବିରୋଧ କରିବା ନିଜର ମୌଳିକ ଅଧିକାର ବୋଲି କିଛିଲୋକ ଭାବୁଛନ୍ତି। ଏକ ପ୍ରକାର ଭାରତବର୍ଷର ପୁରୁଷାର୍ଥକୁ ପ୍ରକଟ କରିବାର ସୁଯୋଗର ମୁହଁକୁ ଖୁବ୍ ଜୋରରେ ଭିଡ଼ି ବାନ୍ଧି ଦିଆଯାଇଛି। ଏହା ଏକ ଭୟଙ୍କର ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ଅଟେ। ଏହା ପଛରେ ଏକ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ଆତ୍ମଘାତୀ ଚିନ୍ତାଧାରା କାମ କରୁଛି। ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ନିଷ୍ପ୍ରଭ କରିବାକୁ ହେବ।

ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଚିନ୍ତନକୁ ଉପେକ୍ଷା କରାଯାଇଛି। ଭାରତୀୟତା ବଦଳରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅଭାରତୀୟତାର ଭାଷା ଓ ବିଚାରକୁ ଏଠାରେ ଜୋର ଜବରଦସ୍ତ ଲାଗୁ କରିବାର ହୀନ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଛି।

ଏହାକୁ ବୁଝିବାକୁ ଗୋଟିଏ ଉଦାହରଣ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ହେବ। ଦିନଟି ଥିଲା ୨୦୧୪ ମସିହା ୧୬ ମେ। ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଭାରତର ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳକୁ ନିର୍ଣ୍ଣିମେଷ ନୟନରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଦେଖି ଚାଲିଥିଲା। ୧୭ ତାରିଖ ଦିନ ପାଗ ପରିଷ୍କାର ହୋଇଯାଇ ଥିଲା। ସବୁ ଉତ୍କଣ୍ଠାର ପରିସମାପ୍ତି ଘଟିଥିଲା। ସେହି ଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଇଂଲଣ୍ଡର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଖବର କାଗଜ 'ଦ ଗାର୍ଡ଼ିଆନ'ର ସମ୍ପାଦକ ମହୋଦୟ ଥଣ୍ଡା ମନରେ ବସି ସମ୍ପାଦକୀୟ ଲେଖୁଥିଲେ, ଯାହା ୧୮ ମେ ସକାଳେ ସାରା ଦୁନିଆଁ ପଢ଼ିବାକୁ ପାଇଥିଲା। ଆମେ ଯାହା ଅନେକ ଦିନ ଧରି କହି ଆସିଥିଲୁ ସେଇ ସତ୍ୟକୁ ସେ ସେଦିନ ଉଜାଗର କରିଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ। ମୁଁ ଏଠାରେ ମାତ୍ର ପ୍ରଥମ ତିନି ଧାଡ଼ି ଦେଉଛି, ବାକି ଆପଣମାନେ ପୂରା ଲେଖାଟି ଡାଉନଲୋଡ଼ କରି ପଢ଼ି ପାରିବେ।
ସେଇ ତିନି ଧାଡ଼ି ଥିଲା ଏହିପରି -

"Today, 18 May 2014, may well go down in history as the day when Britain finally left India. Narendra Modi's victory in the elections marks the end of a long era in which the structures of power did not differ greatly from those through which Britain ruled the subcontinent. India under the Congress party was in many ways a continuation of the British Raj by other means."

୨୭. ୪. ୧୮