'କବିର୍ମନିଷୀ ପରିଭୂ ସ୍ୱୟଂଭୁ' ଉପାଧିରେ ବିଭୂଷିତ ସାହିତ୍ୟିକ ଡ. କୃଷ୍ଣ ଚରାଟେ ବଡ଼ ମନଯୋଗ ସହିତ ପାରିବାରିକ ସ୍ଥିତିର ଚିତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି। ଘର ଓ ପରିବାର ଗଢ଼ିବାରେ ମନୁଷ୍ୟର ଭୂମିକା ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା ବେଳେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଗଢ଼ିବାରେ ପରିବାରର ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ଭୂମିକା ରହିଥାଏ। ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା ଡ. ଚରାଟେ ଅନେକ ପାରିବାରିକ ପ୍ରବନ୍ଧ ଓ କାହାଣୀ ଲେଖିଛନ୍ତି। ସେଥିରୁ କେତୋଟି ବହିର ନାଁ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ। ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା - ପତ୍ଥର କୀ ଲକୀର, ମେ ବିଜଲୀ ଚୁରାତା ହୁଁ, ମେରା ନାମ କିଧର ହେ, ନରକ କୀ ସେର, ଆଦର ଓ ନିରାଦର କେ ବିଚ ଝୁଲତେ ହୁଏ, ଗୃହସ୍ଥୀ କି ଏମର୍ଜେନସି, ମା ହୋନେ କୀ ସର୍ତ, ୟହ କୈସା ସଙ୍କୋଚ, ହିଟଲର, ମେହେମାନ, ଆତ୍ମ ବିଜ୍ଞାପନ, ଦୋସ୍ତ କା ଚକ୍କର ଆଦି। ଏହି ସବୁ କାହାଣୀରେ ସେ ଜୀବନ ଅନୁଭବରେ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ପରିବାରର ସ୍ଥିତିକୁ ନେଇ ବାସ୍ତବିକ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିଛନ୍ତି।
"ମାନବ ସମାଜରେ ବାପା ସଂସ୍ଥାର ଉଦ୍ଭବ ଓ ବିକାଶ" ଶୀର୍ଷକ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ସେ ପରିବାରର ସଂରଚନା ଏବଂ ଏଥିରେ ଆସୁଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବ୍ୟଙ୍ଗ କରି କହିଛନ୍ତି, "ବାପାଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ କେତେ ? ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ନିଜର ଭୁଲ ପାଇଁ ଦାୟୀ କରିପାର, କିନ୍ତୁ ସେ ପରିବାରର ସମସ୍ତଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ କାମ କରିଥାନ୍ତି। ଯଦି ତୁମେ ନିଜ ଭୁଲ ପାଇଁ ଜେଲ ଚାଲିଯାଅ, ତେବେ ସେ ତୁମକୁ ଜେଲରୁ ମୁକ୍ତି ନ କରିବା ଯାଏ ସ୍ଥିର ରହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। "
ଧନ ଓ ସୁଖର ଲୋଭ ପାରିବାରିକ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରେ ବାପା ମାଆ ଈଶ୍ୱରତୁଲ୍ୟ ପୂଜନ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉଥିଲେ ସେମାନେ ଆଜିର ଏହି ଉଗ୍ର ଆଧୁନିକତାରେ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାର୍ଥ ସାଧନ ହେଇଯାଇଛନ୍ତି। ଏହାର ବଡ଼ କାରଣ ହେଲା ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି। ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ଯେବେ ଜୀବନର ପ୍ରମୁଖ ଅଙ୍ଗ ହୋଇଯାଏ ସେତେବେଳେ ପରିବାରର ସ୍ଥିତି ବିଗିଡ଼ି ଯାଏ। ଏହି ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିର ଲୋଭ ବିଶେଷକରି ପରିବାର ଓ ସମାଜ ପାଇଁ ଅହିତକର। ବସ୍ତୁତଃ ଏକ ଭାରତୀୟ ପରମ୍ପରାର ପରିବାର ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ଲୋଭ କାତର ଶୁନ୍ୟ ଆଧାର ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବେସିତ ନତୁବା ପରିବାର ପରିବାରର ଆଖ୍ୟା ହରାଇଥାଏ।
୧୨. ୬. ୧୮
No comments:
Post a Comment