ସମକାଳୀନ କବିତାରେ ଯୌଥ ପରିବାରର ପରମ୍ପରା ଭିତରୁ ବାହାରି ନ ପାରିବାରୁ ମନରେ ବିଦ୍ରୋହ ଓ କୁଣ୍ଠା ଭାବ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଯୌଥ ପରିବାରରେ ଅନେକ ଅବହେଳାର ଚିତ୍ର ବି ଦିଆ ଯାଇଛି। ଅଶ୍ଵଘୋଷଙ୍କ କବିତା "ଦିନୁ ପାଣ୍ଡେ" ଯୌଥ ପରିବାରର ଚକ୍କିରେ ପେସି ହୋଇ ସାଧାରଣ ମଣିଷଟିଏ କେତେ ଅବହେଳିତ ହୋଇଛି ତାହାର କାହାଣୀ
"ବେତନ ଲେକର ଜବ ଘର ଆୟେ
ଦେଖ ରହେ ସବ ଆଁଖ ଗଡ଼ାଏ।
ଦୁନିଆଁ ତୋ ବସ୍ତେ କୀ ବୋଲି
ଶ୍ୟାମୂ ମାଂଗେ ମିଠି ଗୋଲି।
ରାମୂ କୋ ଜୂତେ ଆନେ ହେ
ଆମ୍ମା କୋ ସୌ ସୌ ତାନେ ହେ।
ସିର ପର ବୈଠେ କଇ ଜିନ୍ନ ହେ
ଦିନୁ ପାଁଡେ ବହୁତ ଖିନ୍ନ ହେ।"
ଅର୍ଥାତ୍ ଦିନୁ ପାଣ୍ଡେଙ୍କ ଭଳି ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ଚାକିରୀ ଖଣ୍ଡେ କରିଛି ବୋଲି ତାର ବେତନ ପାଇବା ଦିନ ଘରର ସଦସ୍ୟ ସଦସ୍ୟାମାନଙ୍କର ସେହି ବେତନ ଉପରେ କେଉଁ ପ୍ରକାର ଆଖି ଥାଏ ତାହା ଏହି କବିତାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
ଏହିପରି ସମକାଳୀନ କବିତା ଯୌଥ ପରିବାରର ବିଘଟନ, ନୂତନ ସ୍ଥିତି ଓ ତାହାର ବିଭିନ୍ନ ଦିଗ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଛି।
କ୍ରମଶଃ....
୨୮. ୬. ୧୮
No comments:
Post a Comment