*ଜନ ଗଣ ମନ*

ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅନେକ ବର୍ଷ ପରେ ଆଜି 'ଜନ ଗଣ ମନ' ବିଷୟରେ ବିଚାର ଚାଲିଛି। ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ବିଚାରଧାରାର ବୈଚାରିକ ସଂଘର୍ଷ ଅନ୍ତିମ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା ପରି ମନେ ହେଉଛି। ଗୋଟିଏ ପଟେ ରହିଛି ସ୍ୱାମୀ ଦୟାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀ, ସ୍ୱାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ, ସ୍ୱାମୀ ରାମତୀର୍ଥ,  ଯୋଗୀ ଅରବିନ୍ଦ, ଡା. ହେଡ଼ଗେୱାର, ସର୍ଦ୍ଦାର ପଟେଲଙ୍କ ବିଚାର ତ ଅନ୍ୟ ପଟେ ରହିଛି ଜବାହାରଲାଲ ନେହେରୁ, ସାମ୍ୟବାଦୀ ଓ ଛଦ୍ମ ସେକୁଲାରବାଦୀଙ୍କ ବିଚାର।

ଭାରତ ଏକ ରାଷ୍ଟ୍ର ନା ଗୁଡ଼ାଏ ରାଷ୍ଟ୍ରର ସମାହାର ?

ଏହା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ରହି ଆସିଥିବା ଏକ ଦେବ ନିର୍ମିତ ଦେଶ ନା ୧୯୪୭ ଅଗଷ୍ଟ ୧୫ ରାତି ୧୨ଟାରେ ଏହାର ଜନ୍ମ ??

ଏହା ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷ ହେବା ଉଚିତ ନା ଧର୍ମ ପକ୍ଷ ହେବା ଉଚିତ ???

ଏଠାରେ  ବିବିଧତାର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଯାହା ଅନାଦି କାଳରୁ ରହିଆସିଛି ତାହା ରହିବା ଉଚିତ ନା କନଭର୍ସନ କରି ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଫର୍ମାଟରେ ପକାଇବା ଉଚିତ ????

ଏହି ସବୁ ଝଗଡ଼ାର ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।

ଭାରତର ମନ କଣ ?
ଭାରତର ଜନ କିଏ ??
ଭାରତର ଗଣ କିଏ ???

ଏହାର ବିଚାର କେତେ ଜଣ କରିଛନ୍ତି ?

ଭାରତର ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କ ମାନସିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମିକୁ ଏ ଦେଶର  ସାଧୁ, ସନ୍ଥ ତଥା ଏ ଦେଶର ଧୂଳି ମାଟିରୁ ନିର୍ମିତ ମହାପୁରୁଷ, ସମାଜ ସୁଧାରକ, ବିଦ୍ୱାନ, ଚିନ୍ତକ, କବି, ସାହିତ୍ୟିକ, କଳାକାରମାନେ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଓ ଏତେ ମଜଭୁତ କରି ଗଢ଼ିଛନ୍ତି ଯେ ଧାର କରି ଅଣା ଯାଇଥିବା ବିଚାର ବା ଏଠିକାର ମାଟି ସହ ସମ୍ପର୍କ ନ ଥିବା ବିଚାରକୁ ଏଠାରେ ଯେତେ ଥୋପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ସବୁ ବିଫଳ ହୋଇଛି ଓ ଯାହା କିଛି ଆମ ଭୁଲ ବଶତଃ ରହିଯାଇଥିଲା ତାହା ଏଇ ଲଢ଼େଇରେ ସଫା ହୋଇଯିବ ବୋଲି ଜଳ ଜଳ ହୋଇ ଦେଖା ଯାଉଛି।

ଭାରତର ଜନତା କାଙ୍ଗାଳ ହୋଇପାରେ, ଦରିଦ୍ର ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ବଜାରବାଦୀ ଲୋକମାନେ ତାକୁ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରାଣୀ ମନେ କରି ତା ସହ ଯେତେ ଚାଲବାଜି କଲେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ବଳ ବଜାରବାଦୀଙ୍କ ଡଲାର ନୁହଁ। ତାଙ୍କର ତାକତ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ମନ। ଏହାକୁ ଠିକ ଭାବେ ବୁଝି ଭାରତର ସବୁ ମହାପୁରୁଷ ଏପରିକି ଅବଦୁଲ କାଲାମ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଛନ୍ତି "ଇଗନାଇଟେଡ଼ ମାଇଣ୍ଡ।" ଭାରତର ଏଇ ସାଧାରଣ ଜନତା ଯାହାଙ୍କ ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମୃଦ୍ଧ ତାଙ୍କରି ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ଯଦି ଆମେ ଶକ୍ତ ରଖିବା ତେବେ ସେ ସଫଳତାର ଶୀର୍ଷକୁ ଛୁଇଁ ପାରିବ। ତାଙ୍କ ମନରେ ମାଟି ପ୍ରତି ଥିବା ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ପାଠପଢ଼ା ଦ୍ୱାରା ଓ ବାବୁମାନଙ୍କ ହାକିମାତି ଦ୍ୱାରା ହଟାଇ ଦିଆ ଯାଇଛି। ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଭିକାରି ପଣକୁ ଜଗାଇବାରେ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରାଯାଉଛି।
ଲଜ୍ଜା ଲାଗୁଛି ଏ ଦେଶକୁ ଲଣ୍ଠନ ଦେଖାଉଥିବା କାଗଜ ମାଧ୍ୟମର ସମ୍ପାଦକୀୟ ପୃଷ୍ଠା ଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିଲେ। ସେଥିରେ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଧାଡ଼ି ଲେଖାଯାଇଥିବ ଯେ "ଜନତା ସବୁ ଭୁଲ କରୁଛି। କୁକୁର ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ ଭଳି ଯେତେ ସିଧା କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସିଧା ହେବ ନାହିଁ।"

ନିଜ ତ୍ରୁଟିର ପରିଣାମକୁ ଏ ପଣ୍ଡିତମାନେ ଜନତା ଉପରେ ଲଦନ୍ତି ଓ କୁହନ୍ତି ବିଦେଶ ଭାରି ସୁନ୍ଦର। ସାଧୁ ସାବଧାନ..
ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେଇ ବଡ଼ କୁହାମାନେ ଛାଡ଼ ପାଇ ନ ଥିଲେ।

କ୍ରମଶଃ...

୨୭. ୯. ୧୮