ଲାଲବାଗର ଦିୱାନ ଇ ଖାସରେ ତକୀ ଖାଁର ମନ୍ତ୍ରଣା ସଭା ବସିଥିଲା। ତକୀ ଖାଁକୁ ବେଷ୍ଟନ କରି ବସିଥିଲେ ଫୌଜଦାର, ଉଜୀର, ମହତାସୀବ୍ ଓ ହିନ୍ଦୁ ଅମିନଚାନ୍ଦ ପ୍ରମୁଖ ପାରିଷଦମାନେ। ଦିୱାନୀ ଖାସ ବାହାରେ କଡ଼ା ଚୌକୀ। ଭିତରକୁ ମାଛିଟିର ପ୍ରବେଶ ସୁଦ୍ଧା ନିଷିଦ୍ଧ।
ସିଂହଲ ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗାଁରେ ପୀର ମୁଜାହିଦ ଘାଜୀ ସୁଲତାନ ବେଗ ଦିନ ଦି' ପହରେ କାଫେର ହିନ୍ଦୁ ମାନଙ୍କର ହାଣରେ ମରିବା ଦିନ ଠାରୁ ଚିକାକୋଲର ଫୌଜଦାର ଉପରେ ସୋଲରୀ ଘାଟୀରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ପେସକିସ ଟଙ୍କା ଲୁଟ କରିବା ପୁଣି ଖୋର୍ଦ୍ଧା ରାଜା ତକୀ ଖାଁର ଭେଟକୁ ନ ଆସି ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁତ୍ୱକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେ ଯାହା ସବୁ ଘଟିଗଲାଣି ସେ ସବୁ ଯଦି ମୁର୍ଶିଦାବାଦରେ ବଙ୍ଗ ବିହାର ଓଡ଼ିଶାର ନବାଵ ସୁଜା ଖାଁର କାନକୁ ଯାଏ ତା ହେଲେ ଓଡ଼ିଶା ସୁବାରେ ତକୀ ଖାଁର ନାଏବୀର ଦିନ କାଳ ଯେ ପୁରୀ ଆସିଲା ଏହା ନିଶ୍ଚିତ କଥା।
ଏଥିପାଇଁ ତକୀ ଖାଁ କ୍ରୋଧରେ ଅପସ୍ମାରଗସ୍ତ ରୋଗୀ ପରି କମ୍ପୁ ଥିଲା। ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରିବାର ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ସେ ମନେ ମନେ ପାଞ୍ଚୁ ଥିଲା। ଖୋଜାର ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନକୁ ସେ ଚାହିଁ ବସିଥିଲା।
କ୍ରମଶଃ...
୨୯.୧୨.୧୮
No comments:
Post a Comment