ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵ - ମାତ୍ର ଅଳ୍ପକ୍ଷଣ ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ଲସ୍କରମାନେ ଗୋଟିଏ ଅସହାୟା ଯାତ୍ରିଣୀ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରିବା ପାଇଁ ଯେପରି ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ ଏହା କଣ ତୁମ ଯାତ୍ରୀ ସୁରକ୍ଷାର ନମୁନା ? ଘାଟକୁ ଘାଟ ଜିଜିଆ ଇଜରାଦାର ମାନଙ୍କର ଜୁଲମରେ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଦର୍ଶନରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବା କଣ ଯାତ୍ରୀ ସୁରକ୍ଷା ??
ବିଶେଷତଃ ତୁମ ପରି ନୈଷ୍ଟିକ ହିନ୍ଦୁ ରାଜପୁରୁଷଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ଏହା ଘଟି ପାରୁଛି, ଏହାକୁ ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଛଡ଼ା ଆଉ କଣ କୁହାଯାଇପାରିବ ???
ଅମିନଚାନ୍ଦ - ଆରେ, ମୋର ହିନ୍ଦୁତ୍ୱ ପ୍ରତି ତୁମେ ଆକ୍ଷେପ କରୁଛ ?
ତୁମେ ତ ଛାର ଆତ୍ମରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁସଲମାନ ହେଲ। ତୁମର ହିନ୍ଦୁ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏତେ ଦରଦ କାହିଁକି ??
ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵ - ମୁସଲମାନ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଉପରେ ଏ ପ୍ରକାର ଅତ୍ୟାଚାର ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତା'ର ପ୍ରତିବାଦ କରିଥାନ୍ତି। ମୋର ଠାକୁର ଜଗନ୍ନାଥ ସମସ୍ତଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଚାହାନ୍ତି।
ଅମିନଚାନ୍ଦ - ମୋତେ କଣ କୈଫତ୍ ମାଗୁଛ ହାଫିଜ କାଦର ?
ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵ - ନା, ସେ କୈଫତ୍ ମୁଁ ତକୀ ଖାଁ ଠାରୁ ତଲବ କରିବି। ମାତ୍ର ଅମିନଚାନ୍ଦ, ମୁଁ ତ ତୁମ ଆଖିରେ ଧର୍ମଚ୍ୟୁତ। କିନ୍ତୁ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନରେ ହିନ୍ଦୁ ଆଜି ହିନ୍ଦୁର ତଥା ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ଘୋର ଶତ୍ରୁ। ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନରେ ଆଜି ତେଣୁ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାର୍ଥ ସିଦ୍ଧି ଛଡ଼ା ଜାତୀୟତାର କୌଣସି ସୂଚନା ନାହିଁ, କିମ୍ବା ବୃହତ୍ତର ଆଦର୍ଶବାଦର ସଙ୍କେତ ନାହିଁ।
ଅମିନଚାନ୍ଦ - କୈଫତ୍ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହ, ଅପରିଣାମଦର୍ଶୀ ହାଫିଜ କାଦର !
କ୍ରମଶଃ...
୧୯.୧.୧୯
No comments:
Post a Comment