*ନୂଆ ଚଟୀଘର*

ବାଲୁଗାଁର ଅନ୍ୟ ଚଟୀଘରମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ମାଲିକମାନେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସରଦେଈ ଚଟୀଘରକୁ ନ ପାରି ହାତ ବାନ୍ଧି ବସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏ ଘଟଣାକୁ ଆହୁରି ଅତିରଞ୍ଜିତ କରି ଚାରିଆଡ଼େ ରଟାଇ ଦେଲେ ଯେ, ସରଦେଈ ଯବନଭୋଗ୍ୟା ହୋଇ ପତିତା ହୋଇଛି। ତାହାଠାରୁ ଜଳଗ୍ରହଣରେ ସୁଦ୍ଧା ପାତକ ଦୋଷ ଲାଗିବ। ସରଦେଈ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଆହତ କରିଥିଲା, ନିରାଶ କରିଥିଲା, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅପବାଦରେ ଟୀକାଟିପ୍ପଣୀ ଯୋଡ଼ିବାକୁ ପଛାଇଲେ ନାହିଁ। ତା' ପାଇଁ ହାଣ୍ଡିଭଙ୍ଗା ବରତଳର ବାମ୍ଫୀମୂଳ ସୁଦ୍ଧା ଅଗମ୍ୟ ହୋଇଗଲା। ତା' ପାଇଁ କ୍ରମେ ସମାଜରେ ସବୁ ଦ୍ୱାର ରୁଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା। ସେ ଯବନୋଛିଷ୍ଟା ହୋଇଥିବା ହେତୁ କ୍ରମେ ସରଦେଈ ଚଟୀଘରକୁ ବାଟୋଇ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଆସିବା ମଧ୍ୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା।

ଏଇ ସମୟରେ ଦିନେ ଜଗୁନି କେଉଁ ଆଡୁ ବୁଲି ବୁଲି ଆସି ସରଦେଈକୁ କହିଲା - "ଦେଈ, ଚାଲ ଆମେ ଏଠୁ କୁଆଡ଼େ ଚାଲିଯିବା।"

କିନ୍ତୁ କୁଆଡ଼େ ବୋଲି ଓଲଟା ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବାର ସାହସ ନ ଥିଲା ସରଦେଈର।

ତା'ପରେ ଦିନେ ବାଲୁଗାଁ ପେଣ୍ଠରେ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିବା ସଂସାରର ଅବଶେଷ ଓ ଲାଂଛିତ ନାରୀତ୍ବର ବିଡ଼ମ୍ବନା ଧରି ସରଦେଈ ଜଗୁନି ସହିତ ଚିଲିକା ଗର୍ଭରେ ଡଙ୍ଗା ମେଲି ଦେଇଥିଲା।

ଏହି ତେଣ୍ଡା କିନାରରେ କେତେଦିନ ପରେ ସେ ଖୋଲିଥିଲା ନୂଆ ଚଟୀଘର; ଯେଉଁଠି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀ ପାନ୍ଥମାନେ କିମ୍ବା ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକେ କେହି ଜାଣି ନ ଥିଲେ ସରଦେଈର ବିଡ଼ମ୍ବିତ ଅତୀତ।

କ୍ରମଶଃ...

୨୬.୧.୧୯