ଶେଷକୁ ରଥଯାତ୍ରା ଦିନ ରାଜା ଭାବୁଥିବା ଅମିନଚାନ୍ଦର ସବୁ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧିତ ଅହମିକା କେଉଁ ଆଡ଼େ ହଜି ଯାଇଥିଲା। ଯେଉଁ ପାଲିଙ୍କିରେ ଚଢ଼ି ସେ ଆସିଥିଲା, ଭିଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ତାହା ଜଗନ୍ନାଥବଲ୍ଲଭ ଠାରୁ ଆଉ ବେଶୀ ଦୂର ଆଗେଇ ପାରି ନ ଥିଲା। ସେଇଠାରେ ପାଲିଙ୍କି ଛାଡ଼ି ପାଦରେ ଚାଲି ଚାଲି ଭିଡ଼ରେ ଧକ୍କା ଖାଇ ଖାଇ, ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଥ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଚାଲି ଚାଲି ଆସି ପାରିଥିଲା।
ଭିତରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ ସେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପହଣ୍ଡି ଯେତେ ଦେଖୁ ନ ଥିଲା, ସେତେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥିଲା, ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନେପଥ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଏକ ବିରାଟ ଐକ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ମହିମାର ସଂକେତ। ସେଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଏକା ଓଡ଼ିଶାର ସମ୍ରାଟ; ଓଡ଼ିଶାର ରାଜା ସେବକ ମାତ୍ର। ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟ ଦିଲ୍ଲୀଶ୍ୱରୋବା ଜଗଦୀଶ୍ୱରୋବା ପ୍ରବଳ ପ୍ରତାପୀ ଆକବର, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ହାର ମାନିଛନ୍ତି, ମାନସିଂହ ଟୋଡ଼ରମଲ୍ଲ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଇଁ ଫେରି ଯାଇଛନ୍ତି। ଆଉ ନାଏବ ନାଜିମ ତକୀ ଖାଁ ପୁଣି ତାଙ୍କର ନାଏବ ରୂପେ ଅମିନଚାନ୍ଦ ତ ଏ ମହା ମହିମାର ସିଂହଦ୍ୱାରରେ ତୁଚ୍ଛାଦପି ତୁଚ୍ଛ।
କ୍ରମଶଃ...
୨୨.୧.୧୯
No comments:
Post a Comment