*କିଏରେ ଏଇ ଜଳହସ୍ତୀ ? *

ଅମିନ ଚାନ୍ଦ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲା ଯେ  ଧର୍ମଚ୍ୟୁତ କାରଣରୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵ ରଥଯାତ୍ରାର ପାରମ୍ପରିକ ବିଧିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଯିବେ ଓ ତାଙ୍କ ପରିବର୍ତ୍ତେ ରାଜ (ତକୀ ଖାଁର) ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ସେ ହିଁ ସମସ୍ତ ବିଧି ସମ୍ପନ୍ନ କରିବ। ଏତିକି ଯଦି ହୋଇଯାଏ ତେବେ ତକୀ ଖାଁ ଠାରୁ ତାକୁ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ମିଳନ୍ତା। କଟକ ଠାରୁ ମୁର୍ଶିଦାବାଦ ଦେଇ ଦିଲ୍ଲୀ ଯାଏ ତାର ଜୟ ଜୟକାର ପଡ଼ିଯାନ୍ତା।

ମାତ୍ର ମୁକ୍ତି ମଣ୍ଡପ ସଭାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ତା ସ୍ୱପ୍ନରେ ପାଣି ପକାଇ ଦେଇଛି।

ତଥାପି ରାଜା ହେବାର ମୋହ ତାକୁ ସୈତାନ କରିଦେଇଛି।

ସେ ଛୁଟିଛି ହାଫିଜ କାଦର ବଦଳରେ ନିଜେ ରଥରେ ଛେରାପହଁରା କରିବା ପାଇଁ।

ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଆଚରଣ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ବୈସାଦୃଶ୍ୟ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ ଅମିନଚାନ୍ଦ ସେଥିରୁ ମୁକ୍ତ ନ ଥିଲା।

ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରତି ହିନ୍ଦୁ ହିସାବରେ ତାର ପ୍ରଗାଢ଼ ଭକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଶ୍ରଦ୍ଧା ନଥିଲା। ସେଥିପାଇଁ ନିଜେ ହିନ୍ଦୁ ହୋଇ ସୁଦ୍ଧା ତୁଚ୍ଛ ସ୍ୱାର୍ଥ ଲୋଭରେ ତକୀ ଖାଁ ଦ୍ୱାରା ଆବିଷ୍ଟ ହୋଇ ସେ ଆସିଥିଲା, ହିନ୍ଦୁ ଜଗତର ମଉଡ଼ ମଣି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଲାଂଛିତ କରିବା ପାଇଁ।

ତଥାପି ବିଦେଶାଗତ କ୍ଲାନ୍ତ, ଶ୍ରାନ୍ତ, ଉପବାସିନୀ ଯାତ୍ରିଣୀ ମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେବକ ମାନଙ୍କର ଅଶ୍ଳୀଳ ଅତ୍ୟାଚାରର ନଗ୍ନ ରୂପ ଦେଖି ସେ ଉତ୍କ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା।

ସେତେବେଳେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ତାର ହିନ୍ଦୁତ୍ୱ ଜାଗି ଉଠିଥିଲା। ତାର ମନେ ହୋଇଥିଲା, ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ଚରମ ଶତ୍ରୁ ତକୀ ଖାଁ ପରି ଯବନମାନେ ଯେତେ ନୁହଁନ୍ତି, ସେତେ ହେଉଛନ୍ତି ଏଇ ସେବକମାନଙ୍କ ପରି ହିନ୍ଦୁମାନେ। ସେତେବେଳେ ସେ ଚୁପ ନ ରହି ସେବକ ମାନଙ୍କ ସହ ଝଗଡ଼ା କରଥିଲା।

କଟକ ଦରବାରରୁ ଆସି ହାକିମାତି କରୁଥିବାରୁ ସେବକମାନେ ଏକଜୁଟ ହୋଇ କହିଲେ, "କିଏରେ ଏଇ ଜଳହସ୍ତୀ ?

ତା ପରେ ଅନେକ ଘଟଣା ଘଟିଗଲା। ସେବକ ମାନେ ଦୁଇଭାଗ ହୋଇଗଲେ। ଗୋଟିଏ ଦଳ ଅମୀନ ଚାନ୍ଦକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ବେଳେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦଳ ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କଲେ।

ଅମିନଚାନ୍ଦଙ୍କ ନାମ ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲାଂଛିତ ହୋଇଥିବା ସେବକମାନେ ତମ୍ପ ସାପ ପରି ଗର୍ଜି ପାଟି କରି ଉଠିଲେ - "ଜଗନ୍ନାଥେ ପତିତପାବନ  ହୋଇ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦେଵଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ହେଲା ନାଇଁ ! ଆଉ ପଠାଣର ଅଇଁଠା ପତର ଚଟା ଏ ଜଳହସ୍ତୀ ଅମିନଚାନ୍ଦ ରାଜବିଧି କରିବ ?

କ୍ରମଶଃ...

୨୦.୧.୧୯