ଦାମ ସୁଆର ପାଟି କରି ଉଠିଲେ - "ପୁଅ ବିଛା ମନ୍ତ୍ର ନ ଜାଣି; କାଳନାଗ ଲାଞ୍ଜରେ ହାତ ଦେଉଚିରେ ! ଇଏ କଣ ନାଏବ ନାଜିମ ଦରବାର ହୋଇଛି କି ରେ, ତମ ଦେଖାଉଛୁ। ଇଏ ବଳିଆର ଭୁଜର ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଖଣ୍ଡାଶାଳ ଦେଉଳ। ଏଠି କାହାରି ନାଲି ଆଖି ପଟିବ ନାହିଁରେ ଜଳହସ୍ତୀମାନେ ! ଆଜି ତୋର ଦିନେ କି ମୋର ଦିନେ।"
ଅନ୍ୟ ପଣ୍ଡାମାନେ କହିଲେ - "ଇଏ ପଠାଣ ପତର ଚଟା କାଳେ ପୁଣି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେୱାନ ହେବ। ଆରେ ଯାଃ - ଚାଟ ଘର ପୁଅ ଚାଟ ଭାଟ ଘର ପୁଅ ଭାଟ।"
ଏହା ଶୁଣି ଅମିନଚାନ୍ଦ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ ସେଠାରୁ ପଳାଇଗଲା।
କ୍ରମଶଃ...
୨୧.୧.୧୯
No comments:
Post a Comment