ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ଘର(ଶ୍ରୀନବର) ନିର୍ମାଣ କରାଗଲା। ଆଜ୍ଞାମାଳ ପାଇଲେ ସେ ସେଠାରୁ ଛେରାପହଁରା ପାଇଁ ଯିବେ। ଆଜ୍ଞାମାଳ ନେଇ ସାନ ପରିଚ୍ଛା ଶ୍ରୀନବରକୁ ଆସିଲେ।
ଏଣେ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵଙ୍କୁ ଛେରାପହଁରା ନ କରାଇ ଦେବାପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ଅମିନଚାନ୍ଦ ଆସିଥିଲା। ମାତ୍ର, ସୂଅ ମୁଁହରେ ବାଲିବନ୍ଧ ପରି ତାର ସବୁ କୂଟ କୌଶଳ ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ପଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା।
ସହସ୍ର ସହସ୍ର କଣ୍ଠରେ ହଠାତ୍ ଫୁଟି ଉଠିଲା - "ଏଇ ରାଜା ଆସିଲେ, ରାଜା ଆସିଲେ।"
ମଣିମା, ମହାବାହୁ ନାଦରେ ରଥ ଦାଣ୍ଡ ପୁଣି ମୁଖରିତ ହୋଇ ଉଠିଲା।
ବଡ଼ ଦାଣ୍ଡରେ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵ ମେହେନାରେ ବସି ଛେରାପହଁରା ପାଇଁ ପଟୁଆରରେ ଆସୁଥିଲେ। ଅଠର ଗଡ଼ଜାତର ସାମନ୍ତ ରାଜାମାନେ ମେହେନା ଆଗରେ ପଛରେ ଓ ତାହାର ଦୁଇ ପାଖରେ ଚାମର, ଆଲଟ, ଛତ୍ର ଓ ଆଡ଼େଣୀ ପ୍ରଭୃତି ଧରି ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅନୁସାରେ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କ ଗହଣରେ ଆସୁଥିଲେ। ମୋଗଲବନ୍ଦୀର କେତେକ ଜମିଦାର ମଧ୍ୟ ଏ ପଟୁଆରରେ ରାଜାଙ୍କ ଗହଣରେ ଚାଲିଥିଲେ। ତକୀ ଖାଁର ଅପ୍ରୀତିଭାଜନ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନେ "ଜୟ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵଙ୍କ ଜୟ" ଧ୍ୱନି ଦେଇ ଚାମର ଦୋଳାଇ ପଟୁଆରରେ ବାହାରିଥିଲେ।
ରଥ ଚାରିପାଖ ସୁନା ଖଡ଼ିକାରେ ଓଳାଇ ସାରି ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵ ଚାର ଉପରେ ଓଲ୍ହାଇବା ବେଳକୁ, ବରକୋଳିଆ ମେଘ ଥପ ଥପ ପଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା।
ଘଣ୍ଟୁଆ, ମହୁରିଆ, କାହାଳିଆ ଓ ମାଦଳିଆ ମାନଙ୍କ ବାଦ୍ୟର ରୋଳରେ ଝଡ଼ ବର୍ଷାର ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ଗର୍ଜନ ନୀରବ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା।
ରଥ ଉପରୁ ଡାହୁକ ବୋଲିଲା -
"ରଥ ଚାଲେ ଘୁଂ, ଚକ ଚାଲେ ଘୁଂ
ଯାହା ମୁଣ୍ଡରେ ସିନ୍ଦୂର ଟୋପା--
କାଳ ବେଠିଆମାନେ ଗୋଟିଏ ଝିଙ୍କାରେ ରଥ ଦଉଡ଼ି ଟାଣି କୁହାଟି ଉଠିଲେ, "ତା ଘଇତା ମୁଁ।"
"ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଜୟ", "ଜୟ ଗଜପତି ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେଵଙ୍କ ଜୟ" ପ୍ରଭୃତି ଜୟ ଧ୍ୱନି, ଝଡ଼ ଓ ବର୍ଷାର କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟରେ ରଥ ଗଡ଼ି ଗଡ଼ି ଚାଲିଲା...
ଏ ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥଯାତ୍ରା ଥିଲା ଅପରାଜେୟ ଓଡ଼ିଶାର ଦୂରନ୍ତ ଜୈତ୍ରଯାତ୍ରା।
ଅମିନଚାନ୍ଦ ବେତ୍ରାହତ କୁକୁର ପରି ଝଡ଼ ଓ ବର୍ଷା ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରୁ ମାର୍କଣ୍ଡେଶ୍ୱର ସାହିର ଲଣ୍ଡା ମଠରେ ତା ଆସ୍ଥାନ ଆଡ଼େ ଫେରିଗଲା।
କ୍ରମଶଃ....
୨୩.୧.୧୯
No comments:
Post a Comment