*ହୃଦରୁ ଦୟାପଦଟା ଶୁଖିଯିବ*

ହେଇ, କାମ ଲାଗିଛି। ଏକାଠି ପଚାଶ ପୁରୁଷ ଆଉ କୋଡ଼ିଏ ତିରିଶ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ କାମରେ ଲାଗିଛନ୍ତି। ଗଇଁତି ଉଠୁଛି ପଡୁଛି। ଖରା ବାଧୁ ନାହିଁ। ଶ୍ରମ ବାଧୁ ନାହିଁ। ସେହି ଝାଳ ଦରଦର ପାଖକୁ ପାଖ ଟାଆଁସିଆ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ରୋହିନାଥର ସତେ କି ଆଖି ଲୋଭେଇଲା, ଛାତି ଲୋଭେଇଲା। କେଉଁଟା ବୁଢ଼ା, କେଉଁଟା ଭେଣ୍ଡିଆ, କେଉଁଟା କଳା, କେଉଁଟା ଗୋରା। ହୃଦ ଭିତରେ ଏକ ପଦ - 'ଭାଇ'। ପୁରୁଣା ରକ୍ତର ଧାରକୁ ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନି। ଯେପରି ମାଟି ହାଣିବାକୁ ମାଟି ଡାକୁଛି। ପଡୁଛି ଗଇଁତି। କରଡ଼ା ଚେମେଡ଼ା ପୁରୁଷ ଦେହ। ମାଂସର ଦଉଡ଼ି ଫଡ଼କି ଉଠୁଛି, ଗୋଲଗୋଲ ଲୁହା ପିଣ୍ଡୁଳା ପରି ମାଂସ ପିଣ୍ଡୁଳା ଖେଳୁଛି ନାଚୁଛି। ଦର ଦର ଝାଳ ନିଗୁଡୁଛି। ଏଇ ସେ ଦେହର ଚରମ ଗୌରବ, ଶ୍ରମର ଏହି ଆଭା ତାହାର ଜ୍ୟୋତି।

ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକମାନେ ଟୋକେଇରେ ମାଟି ବୋହି ନେଉଛନ୍ତି। ଦଳେ ଯାଉଛନ୍ତି ଦଳେ ଆସୁଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଏକାଠି ମିଶି ଟୋକେଇରେ ମାଟି ବୋହି ଆଣୁଛି ଛବି, ସିନ୍ଧୁ ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ଝିଅ। ଆଖିସହା ହୋଇଗଲାଣି, କିନ୍ତୁ ଏ ରୂପ ଦେଖିଲେ ସଂଭ୍ରମରେ ମୁଣ୍ଡ ନଇଁ ପଡ଼େ।

କାଳ ଓଲଟିଛି। କାମ ନୁହେଁ ସତେ କି ସମୁଦ୍ର ଡାକୁଛି।
ରୋହିନାଥ ସେଥିରେ ମିଶିଗଲା।

ଏମିତି ମାଟି ଖୋଳା ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ହଠାତ୍ ଏକ ଜିପ୍ ଆସୁଥିବାର ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା। ଖାଲ ଭିତରୁ ବାହାରିପଡ଼ି ଲୋକେ ସେଇ ଜିପ୍ ଆଡ଼କୁ ଅନାଇଁ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ। ଜିପ୍ ଟା ଅଟକିଲା। ସାମନା କାଚ ଭାଙ୍ଗିଯାଇ ତାରା ଭଳି ଦିଶୁଥାଏ। ଆଗ ଲାଇଟରୁ ଗୋଟିଏ ଭାଙ୍ଗି କଣା ଆଖି ଭଳି ଦିଶୁଥାଏ। ଭିତରେ ଟାରପୋଲିନ ଓ ବିଛଣା ପତ୍ର ବୋଝେଇ ହୋଇଥାଏ। ତିନି ଜଣ ଓଲ୍ହାଇ ପଡ଼ିଲେ। ତାଙ୍କ ଭିତରୁ ସିଗାରେଟ ଟଣା ବାବୁ ଜଣକ ପଚାରିଲେ - "ଏଇଟା ପାଟେଳି ଗାଁ ତ ? ମୁଁ ଉନ୍ନୟନ କର୍ମଚାରୀ।"

ରବିର ବନ୍ଧୁ ଉନ୍ନୟନ କର୍ମଚାରୀ ବିପିନ୍ ରାତିକ ସେହି କୋଠ ବସ୍ତିରେ କଟାଇବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲା। ମେଲା ଫରଚା କୋଠ ବସା ଉଠା ଘରେ ସେମାନଙ୍କ ରହଣି ହେବ। ଗାଁ ଲୋକ ରୁଣ୍ଡ ହେଲେ। କିନ୍ତୁ ବିପିନ୍ ର ଚିକେନ୍ ଆଶା ପୂରଣ ହେଲାନି। ବିପିନ୍ ସ୍ଥିର କଲା ଆଜି ରାତିରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚିକେନ୍ ଚାଷ ବିଷୟରେ ବୁଝାଇଦେବ।
ଚାଲିଲା ବିପିନ୍ ର ଅନର୍ଗଳ ବକ୍ତୃତା।

ରଘୁନାଥ କହିଲା, " ଚଳେଇଲେ କୋଉ କଥା ଚଳିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମାଇପେ ମଙ୍ଗିଲେ ହେଲା।"

ବିପିନ - "ସେଥିପାଇଁ ତ ମହିଳା ସମିତି ଗଢ଼ା ହେବ। ଏହି ଉପକାରୀ ଚଳଣୀଟିକୁ ମାଇପି ମହଲରେ ପାଶ କରାଇ ନେଇ ହାଣ୍ଡିଶାଳରୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଯାଇ ଏ ଯୋଜନାଟା ତିଷ୍ଠିବ। ତେବେ କ'ଣ କହୁଛ ? ମୁଁ ନୋଟ୍ କରି ନେବି ତ ପାଟେଳି ଗାଁରେ ଗୋଟେ ମହିଳା ସମିତି ଗଢ଼ା ହେବ ଏବଂ ସେ ସମିତି କୁକୁଡ଼ା ପାଳନ କରିବ।"

ବୁଢ଼ା ସତୁରା ପାଣ ଠିଆ ହେଲା,  କହିଲା, "ହଜୁରେ, ଗୋଟିଏ କଥା, ମାଇପି ଲୋକେ ଏ କାମରେ ଘାଣ୍ଟି ହେବେ କାଇଁକି ? ସେମାନେ ପରା ଘରର ଲକ୍ଷ୍ମୀ।"

ବିପିନ - "ଆରେ ବାବୁ, ସେଇ ଘରର ଲକ୍ଷ୍ମୀମାନେ ଚିକେନ୍ ଖାଇଲେ, ଡିମ୍ବ ଖାଇଲେ ଗୋଲଗାଲ ହେବେ। ସବୁ କାମକୁ ମଜଭୁତ ହେବେ।"

ସତୁରା କହିଲା, "ଗଣ୍ଡି ବଢ଼ିବ, ହୃଦରୁ ଦୟାପଦଟା ଶୁଖିଯିବ।"

ରଘୁନାଥ କହିଲା, "ସେଇଆ, ସେଇଆ, ଆଜିକାଲି ଯୁଗଟା ସେୟା ହେଇଚି, ଯୁଆଡ଼େ ଦେଖୁଥା ଲୋକେ ଗଣ୍ଡି ବଢ଼ାଉଛନ୍ତ, ହୃଦରେ ଆହା ପଦ ନାଇଁ, ସେ ବଢ଼ତି ରାବଣାଶର କଂସାସୁର କରି ନ ଥିଲେ କି ?"

୨୮.୫.୧୯