ଜୀପ୍ ଟା ଧଡ଼୍ କିନା ଗୋଟିଏ ଖାଲ ଭିତରେ ପଡ଼ିଗଲା। ଗିଅର ବଦଳେଇବା ବେଳକୁ ଗଁ ଗଁ ଶବ୍ଦ ହେଲା। ବାମ ପାଖ ପୋଖରୀରେ ଅନେକ ଲୋକ ଗାଧୋଉ ଥିଲେ। ଡାହାଣେ ଧାନ ବିଲ ଲମ୍ବି ରହିଛି, ଧାନ ଠିଆ ହୋଇଛି। ସାମନାରେ ଦିଶୁଛି ଗୋଟିଏ ବସ୍ତି, କେତେ ଘର ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଛି, ଆଉ କେତେଟା ଘର ଠିଆ ହେଇଛି।
ଜୀପ୍ ଅଟକିଛି। ତଳେ କାଦୁଅ ଥିଲା, ଚକ ଗଳି ପଡ଼ିଛି। "ହୋ ଆସ ଆସ ଟିକିଏ, ଟିକିଏ ପେଲିଦେଲେ ଗାଡ଼ିଟା ଉଠିଯିବ।"
କେହି ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ବାଟ ଭାଙ୍ଗି ଚାଲିଗଲେ। ବିପିନ, ଟଙ୍କ ଓ ଚପରାଶି ତିନିହେଁ ମିଶି ଗାଡ଼ି ଠେଲିଲେ। ସବୁ ନିଷ୍ଫଳ। ଡ୍ରାଇଭର ଗାଡ଼ିଟାକୁ ଜଗି ଅପେକ୍ଷା କଲା। ଏମାନେ ତିନିହେଁ ଗଲେ ଲୋକ ଖୋଜି।
"କିଏ ଟିକିଏ ଆସ ମ, ଗାଡ଼ିଟା ପଡ଼ି ଯାଇଛି, ଟିକିଏ ଠେଲି ଦେବ।"
ଲୋକଟିଏ କହିଲା, "ଭାଇ ଏଠୁ କେହି ଯିବେ ନାହିଁ। ମୂଲିଆ କରେଇ ଦେଉନ।"
ଆଉ ଜଣେ କହିଲା,"ଆର ଗାଁକୁ ଯା' ଲୋକ ମିଳିବେ।"
ବିପିନ କହିଲା, "କି ଗାଁ ଇଏ ?"
ଘର ଆଗରେ ଅଳିଆ କୁଢ଼ା ହୋଇଛି, ଘାସ ଅରମା ବଢ଼ିଛି, ଗୋବର ଗଦା ବାଟରେ ବାଟରେ, ମାଠପରି ସଁବାଳୁଆ ଗୁରେଇ ହୋଇ ସଜନାଗଛ ଠିଆ ହୋଇଛି। ଚାଳ ତଳ ଖୁଣ୍ଟରେ ଧାର ଧାର ହୋଇ ଉଇ ଚଢ଼ିଛି। ଓଳି ତଳେ ଛାତରେ ଅଳନ୍ଧୁ। କାନ୍ଥ ସବୁ ଫାଟିଛି, ଖଣ୍ଡେ ଖଣ୍ଡେ ଖସିପଡ଼ି ଆବୁଡା ଖବୁଡ଼ା ଦିଶୁଛି। ଅକଥ୍ୟ ଭାଷାରେ ଗାଳି ଦିଆ ଦେଇ ଚାଲିଛି। ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହାର, କାନ୍ଦଣା ଶୁଭୁଛି, ନାକରୁନ୍ଧା ଧୂଆଁ ଗନ୍ଧ। ଯେଝା କାମରେ ଯେ' କିନ୍ତୁ ଗାଡ଼ି ଠେଲିବାକୁ କେହି ମଙ୍ଗୁ ନାହାଁନ୍ତି।
ଆର ସାହିଟି ଥିଲା କଣ୍ଡରା ସାହି। ସେଠାକୁ ଯିବା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ବାଟ ନ ଥିଲା। ତିନିହେଁ ଚାଲିଲେ କଣ୍ଡରା ସାହି। ସେ ଗାଁରେ ଲୋକ ସବୁ ଯେଝା କାମରେ ଲାଗିଥିଲେ। ବୁଢ଼ାଟିଏ ଟାଙ୍ଗିଆ ଧରି କାଠ ଚିରୁଛି। ଚାଳରେ ପାଣି କଖାରୁ, କେଉଁଠି ଲାଉ, ବହଳ ହୋଇ ଶିମ, ବରଗୁଡ଼ି, ହରଡ଼ ଗଛ, ଜଡ଼ା ଗଛ, କପା, ଛନଛନିଆ ମୁକ୍ତକେଶୀ ବାଇଗଣ ଫଳଧରି ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ବାଇଗଣ ଗଛ। ଶ୍ରମର ଶିରୀ ଫୁଟି ଦିଶୁଛି। ଅତିଥି ଦେଖି ଲମ୍ବ ଲମ୍ବ ଦଣ୍ଡବତ କଲେ ଗାଁ ଲୋକେ। ଅଳ୍ପକେ ବୁଝାଇ ଦେଉ ଦେଉ ସଜ ହୋଇଗଲେ ସେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ। ପଇସା ମୂଲଚାଲ ହେବାରୁ ଧଡ଼ି ମଳିକ କହିଲା, "କି କାମଟା ଯେ ପଇସା ଏଥିପାଇଁ ନେବୁ ? ଗାଡ଼ିଟା କାଦୁଅରେ ଫସି ଯାଇଛି, କାଠ ଦି' ଖଣ୍ଡ ଆଗରେ ଥୋଇ ଦେଇ ପଛରୁ ଟିକେ ଠେଲି ଦେଲେ କାମ ଶେଷ। ଏତିକ ପାଇଁ ସେ ଗାଁରେ ଲୋକ ମିଳିଲେ ନାଇଁ ଯେ ତେମେ ଆପଣ ପୁଣି ଏତେ ବାଟ ଚାଲି ଚାଲି ଆମ ଗାଁକୁ ଆସିଲ !
ଚାଲରେ ପିଲେ -"
ସେମାନେ ଆଗେ ଆଗେ ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ଚାଲିଲେ। ବିପିନ, ଟଙ୍କ ଓ ଆଶା ଦେବୀ ପଛେ ପଛେ ଆସିଲେ।
ବିପିନ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଲା, "ଏଇଆ ଆମର ଅସୁବିଧା।"
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଆମ କାମ ପାଇଁ ବାହାରି ଆସିଲେ, ଏମାନଙ୍କ ସ୍ୱର ସମାଜରେ ଶୁଭେ ନାହିଁ। ଏମାନେ ତଳେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି।
ଆଉ ଯେଉଁ ଅଙ୍ଗଟା ସ୍ଥାଣୁ, ନିଷ୍କ୍ରିୟ, ସେହି ଲୋଡୁଛି କ୍ଷମତା ଓ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ।
ବିପିନ କହିଲା, ଏଇ ଅଥର୍ବ ମାନଙ୍କର ଜମି ପଡ଼ିଆ ପଡୁଛି।
ଟଙ୍କ କହିଲା ଏଥିପାଇଁ ଗାଁ ଛାଡ଼ି ଚାକିରି କରିବାକୁ ଏମାନେ ସହରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। କ'ଣ ଏଇ ମାନସିକତାର ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସହରର ବିକାଶ ହେବ ?
୩୧.୫.୧୯,
୧.୬.୧୯

No comments:
Post a Comment