ବୃହତ ପୌରାଣିକ ଗ୍ରନ୍ଥ "ମହାଭାରତ"ରେ ଏକ ଆଖ୍ୟାନ ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ କଥାନାୟକ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଧର୍ମ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଏ ସଂସାରରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ବିଷୟ କ'ଣ ? ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉତ୍ତର ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଜୀବନରେ ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରତି କ୍ଷଣ ନିଜ ଚତୁର୍ପାର୍ଶ୍ଵରେ ସର୍ବତ୍ର ମୃତ୍ୟୁର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖୁଛି, ତଥାପି ତା'ର ଦୃଢ଼ ଓ ଅଟଳ ବିଶ୍ୱାସ ଯେ ସେ ଅମର, ମୃତ୍ୟୁ ତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ସେ ମୃତ୍ୟୁହୀନ ଅଟେ। ଏହା ହିଁ ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ବିଷୟ ଅଟେ। ଯଦ୍ୟପି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରାହ୍ୟ ଓ ଅତୀନ୍ଦ୍ରିୟ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ରହସ୍ୟକୁ ଭେଦ କରିବା ସାଧାରଣ ମନୁଷ୍ୟ ପକ୍ଷେ ଆଦୌ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତଥାପି ମନୁଷ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଏଇଆ ମାନି ଆଗକୁ ଚାଲିଥାଏ ଯେ ସେ ମରଣହୀନ।
ଆମେ ଜୀବନ ସାରା ଅଧ୍ୟୟନ କଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ଶେଷରେ ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସମସ୍ୟାକୁ ତର୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣିତ କରି ହଁ ବା ନାଁ ରେ ଉତ୍ତର ଦେବାରେ ସମର୍ଥ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଆମେ ମାନବ ଜୀବନର ନିତ୍ୟତା ବା ଅନିତ୍ୟତା ପକ୍ଷରେ ଯେତେ ଲେଖିଲେ ବା କହିଲେ, ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ ବା ଉପଦେଶ ଦେଲେ, ଏ ପକ୍ଷର ବା ସେ ପକ୍ଷର ହୋଇଗଲେ, ଏହା ଉପରେ ଗବେଷଣା କରିଥିବା ଅନେକ ଗବେଷକଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ଯେତେ ଦେଲେ, ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ ହୋଇଗଲା ବୋଲି ନିଜକୁ ଯେତେ ବୁଝାଇ ଦେଲେ, ଆମେ ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ ବା ବୈଜ୍ଞାନିକ ବିଶ୍ୱାସର ଯେତେ ସାହାଯ୍ୟ ନେଲେ ମଧ୍ୟ ଶେଷରେ ଆମେ ପାଇବା ଯେ ତର୍କର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଗଳି ଭିତରେ ଆମେ ଦରାଣ୍ଡି ହେଉଛନ୍ତି। ସେହି ଗଳିରେ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁର ଖେଳ ଜିତିବାକୁ ମନ ବୁଦ୍ଧି ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟି ଚଳାଇ ଚାଲିଛନ୍ତି।
କ୍ରମଶଃ....
୨୮. ୭. ୧୮
No comments:
Post a Comment