ଔପନିବେଶିକ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟମତର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲା। ଭାରତରେ ୧୮୭୨ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୧୯୪୧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନଗଣନା ବିବରଣୀ ଏହା ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ଔପନିବେଶିକ ଶାସନ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧ ଥିବା ବା ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଚାକିରୀ କରିଥିବା ଲୋକ, ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟମତର ପ୍ରଚାରକ ମାନଙ୍କ ଭିତରେ କ୍ଷୀର ନୀର ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା। ଔପନିବେଶିକ ନୀତିର ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷ ଥିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟମତର ପ୍ରସାର। ଏଥିପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଶାସନ ସହଯୋଗ କରୁଥିଲା ଓ ଶାସନକୁ ଏଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟମତର ଲୋକେ ବଳ ଯୋଗାଉ ଥିଲେ।
ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ ପ୍ରଣାଳୀ (ଓସିଡେଣ୍ଟାଲ) ଏଇ ବିଷୟକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେଲା ନାହିଁ। ଏହି ଅଧ୍ୟୟନ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଗମ୍ଭୀରତାର ସହ ବିଶ୍ଳେଷଣ କଲେ ଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଜଣା ପଡ଼େ ଯେ ସମାଜ ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦୀ ଚକ୍ରାନ୍ତ ଓ ବୈଚାରିକ ସଂଘର୍ଷର ଚେଷ୍ଟାକୁ ଏଥିରେ ଲୁଚାଇ ଦେବାର ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଛି। ଏପରିକି ପ୍ରାଚ୍ୟବାଦରେ ମଧ୍ୟ ଉପନିବେଶ ଗୁଡ଼ିକର ଅସ୍ମିତା ଓ ଉପଲବ୍ଧି ଗୁଡ଼ିକର କଥା ତ କୁହାଗଲା କିନ୍ତୁ ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦୀଙ୍କ ଦମନର ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ଧାର୍ମିକ ପ୍ରଭାବକୁ ଗୌଣ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଗଲା।
ଏଥିପାଇଁ professor Edward Wadie Said ପ୍ରାଚ୍ୟବାଦର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଠିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରାଚ୍ୟ ମୂଳତଃ ୟୁରୋପୀୟ ଚିନ୍ତାନାୟକ ମାନଙ୍କ ଆବିଷ୍କାର ଅଟେ। ଏହା ୟୁରୋପୀୟଙ୍କ ନିକଟତର ଅଟେ ଏବଂ ୟୁରୋପୀୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ସବୁଠୁ ପୁରୁଣା ଓ ସବୁଠୁ ଧନୀ ଉପନିବେଶ ଗୁଡ଼ିକର ସ୍ଥାନ ଅଟେ। ଏହା ୟୁରୋପୀୟ ସଭ୍ୟତା ଓ ଭାଷା ଗୁଡ଼ିକର ସ୍ରୋତ ଏବଂ ଏହାର ସାଂସ୍କୃତିକ ପ୍ରତିରୋଧକ ଅଟେ। ପ୍ରାଚ୍ୟ ହିଁ ୟୁରୋପକୁ ନିଜ ବିପରୀତ ଛବି, ବିଚାର, ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅନୁଭବକୁ ପରିଭାଷିତ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛି। ତା ପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଚ୍ୟର କୌଣସି ଭାଗ ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ କଳ୍ପନାର ବସ୍ତୁ ନୁହଁ। ପ୍ରାଚ୍ୟ ୟୁରୋପର ଭୌତିକବାଦୀ ସଭ୍ୟତା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ଅଭିନ୍ନ ଭାଗ ଅଟେ। ପ୍ରାଚ୍ୟବାଦ ବିମର୍ଶର ସେହି ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ବୈଚାରିକ ପକ୍ଷର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଓ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଅଟେ ଯାହା ଅନେକ ସଂସ୍ଥା, ଅନେକ ଶବ୍ଦାବଳୀ, ବିଦ୍ୱତା, କଳ୍ପନା, ଅନେକ ବିଚାର ଓ ଏପରିକି ଔପନିବେଶିକ ଚାକିରୀ ତନ୍ତ୍ର ଓ ଔପନିବେଶିକ କାର୍ଯ୍ୟ କୌଶଳର ସମର୍ଥନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି।
୨୪. ୧୦.୧୮
No comments:
Post a Comment