୧୯୯୦ ମସିହାରେ କାଶ୍ମୀରରୁ ହିନ୍ଦୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ବିସ୍ଥାପିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ହରାଇଲେ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥଳୀ, ଆସ୍ଥାସ୍ଥଳୀ, ଘର, ବଗିଚା, ଘର, କୁଟୁମ୍ବ। କାଶ୍ମୀର ଇସ୍ଲାମିକ ଆତଙ୍କ ଚରମ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲା। ଏହା କାଶ୍ମୀରରେ ଆବାହମାନ କାଳରୁ ବାସ କରି ଆସିଥିବା ଏକ ପଣ୍ଡିତ ଜାତିକୁ ଘାଟିରୁ ନିଷ୍କାସିତ କରିଦେଲା। ଏହା ସେହି ଇତିହାସକୁ ପୁଣି ସ୍ମରଣ କରାଇଦେଲା, ଯେତେବେଳେ ସିକନ୍ଦର ବୁତ ଶିକନ ଦ୍ୱାରା କାଶ୍ମୀରରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ବଳ ପୂର୍ବକ ଧର୍ମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା। ଧାର୍ମିକ ଉନ୍ମାଦର ଏହି କ୍ରମ ସେବେଠୁ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସକ୍ରିୟ ରହିଛି, କେବେ ତୀବ୍ର ତ କେବେ ମନ୍ଦ ଗତିରେ।
ବିସ୍ଥାପନ ପ୍ରଭାବିତ ଲୋକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ, କୁଟୁମ୍ବ ଓ ସମୁଦାୟ ବା ଜିତି ବିଶେଷ ସ୍ତରରେ ହତ୍ୟା କରିବା, ବିଷମ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅସ୍ମିତାର ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲେ। ସହିତ୍ୟିକଗଣ ଧାର୍ମିକ ଆତଙ୍କ, ନିର୍ବାସନର ଦୁଃଖ, ହତ୍ୟା ଆଦି ଅନେକ କଥାକୁ ଜଟିଳତା, ତାଙ୍କର ପୀଡ଼ା, ସନ୍ଦେହ, ଶଙ୍କା, କ୍ରୋଧ ଓ ପ୍ରତିକାର ସହ ସରଳତାର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଇତିହାସର ଚେତନା, ପ୍ରଶ୍ନାକୁଳ ବେଦନା
No comments:
Post a Comment