କୁଞ୍ଜପୁରା ସହଜରେ ବିଜୟ ହେଲା। କୁଞ୍ଜପୁରାରେ ଥିବା ଅବଦାଲୀର ୫୦୦୦ ସେନା ପରାସ୍ତ ହେଲେ। ସେନାନାୟକ ସମନ୍ଦ୍ ଖାଁ ପରାସ୍ତ ହେଲା। କୁତବ ଅଲ୍ଲିଶାହର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ସେନାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ବୁଲା ଗଲା। ଭାଉ ଭାବିଥିଲେ ଅବଦାଲୀ ତାର ସେନା ସହିତ ଯମୁନା ପାରି ହେବାକୁ ମାସେ ସମୟ ଲାଗିବ। ତେଣୁ ସେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଲେ। ବାଟରେ ଜଣାପଡ଼ିଲା ଅବଦାଲୀ ଯମୁନା ପାରି ହେଇ ସାରିଛି।
ତେଣୁ ସେ ଫେରିଆସିଲେ। ଅଵଦାଲୀ ସୋନେପତରେ ଅଟକିଗଲା। ଏପଟେ ଭାଉ ପାନୀପତରେ ଡେରା ଜମାଇଲେ।
ବିଜୟ ହରିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ୫୦୦୦ ସେନା ସୋନପତ୍ ଯାଇଥିଲେ । ସମସ୍ତେ ଅବଦାଲୀ ସେନା ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲେ।
ଭାଉ(ସଦାଶିବ ରାଓ)ଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଥିଲା ଖାଦ୍ୟର।
ଯେଉଁ ସମସ୍ୟା ଅବଦାଲୀ ପାଖରେ ନ ଥିଲା। ସେମାନେ ଭଲ ସ୍ଥିତିରେ ଥିଲେ।
କୁଞ୍ଜପୁରା ଜିତିବା ଦ୍ୱାରା ଭାଉଙ୍କ ସେନାଙ୍କୁ କିଛି ସମୟ ମିଳିଥିଲା। କିଛି ଖାଦ୍ୟ ମିଳିଥିଲା ଓ ଗାରଦୀଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରାଗାରରୁ ଅସ୍ତ୍ର ବି ମିଳିଥିଲା। ତେଣୁ ଭାଉଙ୍କ ସେନା ମଧ୍ୟ ଉତ୍ସାହିତ ଥିଲେ।
୨୭ ଅକ୍ଟୋବର ୧୭୬୦ରେ ଉଭୟ ସେନା ଯୁଦ୍ଧପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ମୁହାଁମୁହିଁ ହୋଇଥିଲେ।
ମରାଠା ଶିବିରକୁ ପଛପଟୁ ବୁନ୍ଦେଲା ଖାଦ୍ୟ ଓ ପଇସା ପଠାଉ ଥିଲେ। ଅବଦାଲୀର୍ ରସଦ କାଟି ଦେଉଥିଲେ। ଅବଦାଲୀ ନିଜର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ତିନି ଥର ନିଜର ସ୍ଥାନ ବଦଳାଇ ଥିଲା। ଏହା ଦେଖି ମରାଠା ସୈନ୍ୟମାନେ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ଥିଲେ।
୨୨. ୧୧. ୧୭୬୦ ଦିନ ଯେଉଁ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା ସେଥିରେ ୪୦୦ ଅବଦାଲୀ ସୈନିକ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ନିହତ ହେଲେ। ସୈନ୍ୟବିହୀନ ୧୦୦ ଘୋଡ଼ା ଧରା ପଡ଼ିଲେ। ମରାଠା ପକ୍ଷରୁ ୪୦ ନିହତ ହେଲେ ୧୫୦ ଆହତ ହେଲେ।
୭.୧୨.୨୦୧୭ରେ ଆଉ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା । ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବଦାଲୀ ପକ୍ଷରୁ ଲଢ଼ୁଥିଲା ଭାରତୀୟ ମୁସଲମାନ ନଜୀବ ଖାଁ। ଏଥିରେ ମରାଠା ସେନା ଖୁବ ପରାକ୍ରମର ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଭାଉ(ସଦାଶିବ ରାଓ)ଙ୍କ ଅତି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ନିକଟତମ ସର୍ଦାର ବଲବନ୍ତ ରାଓ ମୈହେନ୍ଦଲେଙ୍କ ହତ୍ୟା ହୋଇ ଗଲା। ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସତୀ ହେଲେ। ଏହାଦ୍ୱାରା ମରାଠା ଶିବିର ଶୋକରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲା।
ଆହୁରୀ ଦୁଃଖଦାୟକ ଘଟଣା ଏହାପରେ ଘଟିଲା ଯେତେବେଳେ ଗୋବିନ୍ଦ ପନ୍ତ କୁନ୍ଦେଲଙ୍କ ପରାଜୟ ଓ ହତ୍ୟା ହୋଇଗଲା। ସାରା ଖେଳ ଏଇଠି ଓଲଟି ଗଲା। ଅବଦାଲୀର ବାଜୀରର ପୁତୁରା ଅତାଇ ଖାଁ ୫,୦୦୦ ଘୋଡ଼ା ସବାର ଧରି ସେତେବେଳେ ଅବଦାଲୀ ଶିବିରରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲା। ଅବଦାଲୀ
ତାକୁ ତୁରନ୍ତ ପଠାଇ ଦେଇଥିଲା ଗୋବିନ୍ଦ ପନ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ। ଏ ବିଷୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋପନରେ ହୋଇଥିଲା ଯାହାର ଟେର ପାଇ ନ ଥିଲେ ଗୋବିନ୍ଦ ପନ୍ତ। ଗୋବିନ୍ଦ ପନ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟି ସେ ଅବଦାଲୀ
ପାଖକୁ ଭେଟି ସ୍ୱରୂପ ପଠାଇ ଦେଲା। ଅବଦାଲୀ ତୁରନ୍ତ ସେହି ମୁଣ୍ଡକୁ ଭେଟି ସ୍ୱରୂପ ଭାଉଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇ ଥିଲା।
ଧୀରେ ଧୀରେ ଭାଉଙ୍କ ଶିବିରରେ ଖାଦ୍ୟ ସରି ସରି ଆସୁଥିଲା।
ତୃତୀୟ ପାନୀପତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା
୧୪ ଜାନୁଆରୀ ୧୭୬୧ରେ
କ'ଣ ପାଇଁ ଏତେ ବିଳମ୍ବ କଲେ ଭାଉ ?
ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ ମରାଠା ସେନା ବହୁତ ଭଲ ସ୍ଥିତିରେ ଥାନ୍ତା, କିନ୍ତୁ ତାହା ହେଲା ନାହିଁ କାହିଁକି ??
ଗୋବିନ୍ଦ ପନ୍ତ ବୁନ୍ଦେଲ ଅଢ଼େଇ ଲକ୍ଷ ମୁଦ୍ରା ଦେଇ ୫୦୦ ସେନାକୁ ପଠାଇ ଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ ଭୁଲ ସ୍ଥାନରେ ପଶିଗଲେ। ସେମାନେ ଅବଦୁଲ ସେନାକୁ ଭାଉଙ୍କ ସେନା ଭାବିନେଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅବଦାଲୀ ସେନା ଆର ପାରିକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
୨୦. ୧୨. ୧୭
No comments:
Post a Comment