୧୯୮୫ରେ ନେସନାଲ ଜିଓଗ୍ରାଫିକର ଗୋଟିଏ ଅଙ୍କରେ ଇରାନ-ଇରାକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଉଥିବା ବାଳକମାନଙ୍କର ଚିତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ସେଥିରେ ଗୋଟିଏ ଖବର ଥିଲା ଯେ ଇରାନର ହର୍ତ୍ତାକର୍ତ୍ତା ଆୟାତ୍ତୁଲ୍ଲା ଖୋମିନୀ ବାଳକମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଚାବି ଦେଇ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ତୁମେମାନେ ଜମିରେ ପେଟେଇ ପେଟେଇ ଯାଅ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ଭୁମିରେ ଯେଉଁ ସବୁ ବାରୁଦ ପଡ଼ିଛି ତାକୁ ଧ୍ବଂସ କର ଯଦ୍ୱାରା ଇରାନର ସେନା ତୁମ ପଛରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଯାଇପାରିବେ। ଏହିସବୁ କୋମଳମତି ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଚାବି ଦିଆଯାଇଥିଲା ତାହା ସ୍ଵର୍ଗରେ ତାଙ୍କପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କକ୍ଷ ପାଇଁ ଥିଲା। ଏହି କୋମଳମତି ଶିଶୁମାନେ ତାଙ୍କ କଥାରେ ପଡ଼ି ନିଜ ଶରୀରକୁ ରେଜାଇ ଘୋଡେ଼ଇ ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମିକୁ ଯାଉଥିଲେ । ଯୁଦ୍ଧ ଭୁମିରେ ବାରୁଦ ଉପରେ ଘୁଷୁଡ଼ି ଘୁଷୁଡ଼ି ଗଲାବେଳେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଖଣ୍ଡ ବିଖଣ୍ଡିତ ହୋଇଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଉଥିଲା ଯେ ତୁମେ ସବୁ ମରିବା ପରେ ତୁରନ୍ତ ସ୍ଵର୍ଗରେ ପହଁଞ୍ଚିଯିବ। ସେଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିବା କକ୍ଷକୁ ଏଇ ଚାବିରେ ଖୋଲିବ। ସେଠାରେ ସବୁ ପ୍ରକାର ସୁଖ ସୁବିଧା ତୁମକୁ ମିଳିବ।
ଏହି ଖବର ପଢ଼ିବା ପରେ ଲୋକମାନେ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ଏହା ଖୋମିନୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ କେହି ପ୍ରଚାର କରିଥିବେ। କିନ୍ତୁ ଡ. ପ୍ରମୋଦ ପାଠକ ଆମେରିକାରେ ଥିବାବେଳେ ଇରାନର ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମିରୁ ଖସି ପଳାଇଥିବା ଜଣେ ସୈନିକ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ସହ କଥାହେବାରୁ ଜାଣିଲେ ଯେ ସେହି ଅଧିକାରୀ ଜଣକ ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମିର ଏହି ବିକଟାଳ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ସେଠାରୁ ଖସି ଆସି ଆମେରିକାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି।
୨୦୧୫ରେ ଇରାକରେ 'ଆଇ ଏସ ଆଇ ଏସ'ର ବିଜୟ ରଥ ଗଡ଼ି ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ୟୁରୋପ ଓ ବ୍ରିଟେନରେ ଖିଲାଫତର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିବା ଯୁବକମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁବତୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସୁଥିଲେ।
ବ୍ରିଟେନରୁ ଆସିଥିବା ଦୁଇ ଜଣ ଯୁବତୀଙ୍କର ପ୍ରେମିକ ଯୁଦ୍ଧରେ ମରିଯିବାରୁ ସେମାନେ ଟୁଇଟ କରିଥିଲେ ଯେ ଏବେ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମିକ ସ୍ଵର୍ଗରେ ପରିମାନଙ୍କ ସହ ସମୟ ବିତାଉ ଥିବେ।
'ଦୀନ' ଧର୍ମ ପାଇଁ ମରୁଥିବା ତରୁଣ ତୁରନ୍ତ ସ୍ଵର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିବେ ବୋଲି ତାଙ୍କ ମୁଲ୍ଲାମାନେ ତାଙ୍କ ମନ ମସ୍ତିଷ୍କରେ ଭରିଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ବିଷୟରେ ଅଲ ବୁଖାରୀର ଏକ ହଦୀସ୍(ପ. ଭାଗ ୫୨, କଥନ ୫୭)ରେ କୁହାଯାଇଛି। ଏହି ହଦୀସ୍ ହ. ଅନାସ୍ ଦ୍ୱାରା ଲେଖାଯାଇଛି।
ପୈଗମ୍ବର ମହମ୍ମଦ ସାହେବ ବନୀ ସଲିମ ଜନଜାତିର ୭୦ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ବନୀ ଅମୀର ଜନଜାତି ଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ପାଇଁ ପଠାଇଥିଲେ। ବନୀ ଅମୀର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦଗାବାଜି କରି ହତ୍ୟା କଲେ। କେବଳ ଜଣେ ଛୋଟା ଲୋକ ବଞ୍ଚିଗଲା । ସେ ଫେରିଆସି ସବୁ କଥା ପୈ. ମହମ୍ମଦ ସାହେବଙ୍କୁ କହିଲା ।
ସେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦୂତ ଗେବ୍ରିୟଲ ପୈ. ମହମ୍ମଦ ସାହେବଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ଦଗାବାଜିରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ବନୀ ସଲିମ ଲୋକମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସହ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭେଟ ହୋଇଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲ୍ଲାହ କୃପା କରିଛନ୍ତି।
ତାପରେ ଚାଳିଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୈ. ମହମ୍ମଦ ସାହେବ ବନୀ ଅମୀର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ।
ଗେବ୍ରିୟଲ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଆୟାତ ପ. କୁରାନର ଆୟାତ ବୋଲି ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା। ପରନ୍ତୁ ପରେ ତାହାକୁ ବାହାର କରିଦିଆଯାଇଛି।
କାରଣ ତାହା ପ. କୁରାନର ଆୟାତ କ୍ର. ୩୩-୨୧ର ବିରୋଧ କରୁଛି। ପ. କୁରାନର ଆୟାତ ୩୩.୨୧ ଅନୁସାରେ ସବୁ ଯୋଦ୍ଧା ମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ତିମ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଟକିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ସେତେବେଳେ ପୈ. ମହମ୍ମଦ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପାଖରେ ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓକିଲାତି କରିବେ।
'ଦୀନ' ଧର୍ମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଯୋଦ୍ଧା ମରିବେ ତାହା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଜଣା ଅଛି। ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହେବ ଯଦିଓ ତାଙ୍କ ଘା'ରୁ ରକ୍ତ ବାହାରୁ ଥିଲା
କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେ ଜାଗାରୁ କସ୍ତୁରୀର ସୁଗନ୍ଧ ବାହାରିବ।
(ଭାଗ ୫୨-୫୯)
ଅର୍ଥାତ 'ଦୀନ' ପାଇଁ ମରୁଥିବା ଯୋଦ୍ଧା ବା ବର୍ତ୍ତମାନ ଆତ୍ମଘାତୀ ହୋଇ ନିରପରାଧ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସେହି ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଦିନ ହେବ। ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ କବରରେ ରହିବାକୁ ହେବ। ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳିବ ନାହିଁ।
କିନ୍ତୁ ତାର ବିପରୀତ କଥା ପିଲାମାନଙ୍କୁ କହି ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖକୁ ଠେଲି ଦିଆଯାଇଥାଏ। ତେଣୁ ଏମାନଙ୍କୁ ପାପୀ ନା ପୁଣ୍ୟବାନ କହିବା ?
୨୮. ୧୧. ୧୭
No comments:
Post a Comment