କର୍ତ୍ତାର ସିଂହ ସରଭା ମାତୃଭୂମିର ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ନିଜକୁ ସମର୍ପିତ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ବିଦେଶ ଯାଇଥିଲେ । ୧୯୧୩ ମସିହା, ତାଙ୍କୁ ଯେତେବେଳେ ମାତ୍ର ୧୯ ବର୍ଷ ବୟସ, ସେତିକିବେଳେ ଆମେରିକାରେ 'ଗଦର' ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶ କଲେ। ଏହା ଦେଶରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କଲା । ଏପରି କ୍ରାନ୍ତିକାରୀ ପଦକ୍ଷେପର ପୁରୋଧା କର୍ତ୍ତାର ସିଂହଙ୍କୁ ଧରିବା ଲାଗି ପୁଲିସ ବିଭାଗ ରାତି ଅନିଦ୍ରା ହୋଇ ଲାଗିପଡ଼ିବାରୁ ସେ କଲମ୍ବୋ ପଳାଇ ଆସିଲେ ।
ସେଠାରୁ ବେଶ ବଦଳାଇ ଖସି ଆସିବା ପରେ, ଭାରତର ସୈନ୍ୟ ଛାଉଣୀରେ ପହଞ୍ଚି ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦେଶୀ ଶାସନ ବିରୋଧରେ ବିଦ୍ରୋହ ପାଇଁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇବାରେ ଲାଗିଲେ । କିନ୍ତୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବେଶୀ ଦିନ ଚାଲିଲା ନାହିଁ । ସେ ସରଗୋଧାରେ ଧରାପଡ଼ିଗଲେ । ବ୍ରିଟିଶ କୋର୍ଟ ଏଇ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷର ଯୁବକକୁ ରାଜଦ୍ରୋହ ଅପରାଧରେ ଫାସୀ ଦଣ୍ଡର ଆଦେଶ ଦେଲା ।
କର୍ତ୍ତାରଙ୍କ ଜେଜେ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ଫାଶୀ ପୂର୍ବରୁ ଜେଲ କୋଠରୀକୁ ଯାଇଥିଲେ । ସେ ବୁଝାଇଲେ ଯେ ଭାଇସରାୟଙ୍କୁ କ୍ଷମାଯାଚନା କଲେ ହୁଏତ ଫାସୀ ଦଣ୍ଡ କୋହଳ ହୋଇଯିବ।
କର୍ତ୍ତାର ଏହା ଶୁଣି ହସିଲେ ଓ ଜେଜେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ,
"ଜେଜେ, ଆମ ଗାଁର ଅମୁକ ବ୍ୟକ୍ତି କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ?"
ଜେଜେ, " ସେ ତ କେବେଠୁ ପ୍ଲେଗରେ ମରିଗଲାଣି ।"
କର୍ତ୍ତାର ପୁଣି ପଚାରିଲା, "ଆଛା, ଜେଜେ, ସମୁକ ଲୋକ କଣ କରୁଛି ?"
ଜେଜେ, "ସେ ପରା ହଇଜାରେ ମରିଗଲା ।"
କର୍ତ୍ତାର କହିଲେ,
"ଜେଜେ ! ଆପଣ କଣ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଯେ ଆପଣଙ୍କ ନାତି ମାତୃଭୂମିର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ନ ଲଢ଼ି, କୋଉ ରୋଗରେ ପଡ଼ି ଘାଣ୍ଟି ଚକଟି ହୋଇ ମରୁ ? "
ଜେଜେ ବୁଝି ପାରିଲେ। ତାଙ୍କ ମନରେ ଆଉ ପ୍ରଶ୍ନ ନ ଥିଲା । ନାତିର ଦେଶଭକ୍ତି ଦେଖି ତାଙ୍କ ନୟନରୁ ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁ ଝରୁଥିଲା ।
୧୬ ନଭେମ୍ବର ୧୯୧୬ ଦିନ ଏହି ସଂଗ୍ରାମୀ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷୀୟ ଯୁବକ ମାତୃଭୂମିର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ହସି ହସି ଫାସୀ ଖୁଣ୍ଟରେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଆହୁତି ଦେଇଥିଲେ ।
୨.୯.୧୭
No comments:
Post a Comment