ପ୍ରଭୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଯେତେବେଳେ ବନବାସ ପାଇଁ ଅଯୋଧ୍ୟା ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ ସେତେବେଳେ ଅନୁଜ କୈକେୟୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭରତ ମାମୁଁ ଘରେ ଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଭରତ ଅଯୋଧ୍ୟା ଫେରି ରାମଙ୍କ ବନଗମନର ଦୁଃଖଦ ଖବର ଶୁଣିଲେ, ସେ କାଳ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଲେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତାଙ୍କୁ ଫେରେଇ ଆଣିବା ପାଇଁ। ସେ ରାମଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ପିତାଙ୍କ ନିଧନର ହୃଦୟବିଦାରକ ଖବର ଶୁଣାଇଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଫେରିଆସି ସିଂହାସନାସୀନ ହେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। କିନ୍ତୁ ରାମ ସହମତ ହେଲେ ନାହିଁ। ସେ ଭରତକୁ ଫେରିଯାଇ ଧର୍ମପୂର୍ବକ ଶାସନ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିବା ପରମ ଅନୁରାଗ ଓ ଭକ୍ତିଭାଵ କାରଣରୁ ସେ ଖାଲି ହାତରେ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ରାମଙ୍କ ପାଦୁକା(କଠଉ) ନେଇ ଆସିଲେ ଓ ସେହି ପାଦୁକାକୁ ସିଂହାସନ ଉପରେ ରଖିଦେଲେ। ସେ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ରାଜକାର୍ଯ୍ୟ ଚଳାଇଲେ। ଚଉଦ ବର୍ଷ ପରେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଅଯୋଧ୍ୟା ଫେରିଆସିଲେ ସେତେବେଳେ ପୁରଜନଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ଓ ଅଭ୍ୟର୍ଥନାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି ସେ ସିଂହାସନ ଆରୂଢ଼ ହେଲେ।
ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ଅବସରରେ ଶ୍ରୀରାମ ଯଥାବିଧି ସବୁ ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତରେ ପ୍ରଜାପାଳନ ଏବଂ ଲୋକକଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ବିଧି ଥିଲା। ସେତେବେଳେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଜାଙ୍କ ସେବକ ବା ଦାସ ବୋଲି ବୁଝାଯାଉଥିଲା। ରାଜା ମଧ୍ୟ ସର୍ବଦା ଲୋକମତକୁ ଆଦର କରୁଥିଲେ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ।
କ୍ରମଶଃ...
୨୭. ୧. ୧୮
No comments:
Post a Comment