ସେତୁ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ହେବା ପରେ ପ୍ରଭୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନୁଜ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ସମସ୍ତ ବାନର ବାହିନୀ ସାଗର ପାର ହୋଇ ଲଙ୍କାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। କେତେ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ରାକ୍ଷସରାଜ ରାବଣ ସେନା ସହ ତାଙ୍କର ଘମାଘୋଟ ଲଢ଼େଇ ଓ ରକ୍ତପାତ ଚାଲିଲା। ଶେଷରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କର ବିଜୟ ହେଲା। ରାକ୍ଷସରାଜ ରାବଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜଧାନୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ନିର୍ମିତ ରାଜ ପ୍ରାସାଦ ରାମଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଆସିଗଲା। ଆଜି ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଭାରତର ସମସ୍ତ ପ୍ରଦେଶର ଗାଁ ଭିତରେ ବୁଲିବାବେଳେ ସେଠାରେ ଆମର ସରଳ ହୃଦୟ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ କହେଁ ଯେ, ମୁଁ ଲଙ୍କା ବି ଯାଇଥିଲି ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ କହି ଉଠନ୍ତି -
"ଆଛା ! ରାମାୟଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମହଲ ତୁମେ ଦେଖିଲ ?"
ରାବଣର ଅନୁଜ ବିଭୀଷଣର ସହାୟତାର ପ୍ରତିଦାନ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଭୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଲଙ୍କାର ରାଜ ସିଂହାସନରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ କରାଇଲେ।
ତା'ପରେ ସେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ ଲଙ୍କାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। କିନ୍ତୁ ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ଓ ଅନୁଯାୟୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଏକ ଅସନ୍ତୋଷର ଲହରୀ ଦେଖାଗଲା। ଲୋକମାନେ ସୀତାଙ୍କ ପବିତ୍ରତା ଉପରେ ସନ୍ଦେହ ପ୍ରକଟ କଲେ। ଧୀରେ ଧୀରେ ଏକ ସାମୂହିକ ସ୍ୱର ଉଠିଲା, "ପରୀକ୍ଷା ! ପରୀକ୍ଷା! ସୀତା ତ ତାଙ୍କ ସତୀତ୍ଵର ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ନାହାଁନ୍ତି।" ଏ କଥା ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅସହ୍ୟ ଥିଲା। ସେ କହିଲେ, "ସୀତା ସ୍ୱୟଂ ପାତିବ୍ରତ୍ୟ ଧର୍ମର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି - ତାଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା କଣ ଦରକାର ?" କିନ୍ତୁ ଲୋକେ ମାନିଲେ ନାହିଁ। ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ କଥାରେ ଅଟଳ ରହିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆମକୁ ସୀତାଙ୍କ ପଵିତ୍ରତାର ପ୍ରମାଣ ଦରକାର। ଆମେ ପରୀକ୍ଷା ଚାହୁଁଛୁ।" ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନମତ ଆଗରେ ମଥା ନଇଁବାକୁ ହେଲା। ନିଦାନସ୍ୱରୂପ ଏକ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ବଳିତ କରି ସୀତାଙ୍କୁ ସେହି ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ କୁହାଗଲା। ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଶୋକରେ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇଯାଉଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଆଶଙ୍କା ଥିଲା ଯେ ଏବେ ସୀତାଙ୍କ ବିୟୋଗର ଦୁଃଖ ସହିବାକୁ ପଡ଼ିବ। କିନ୍ତୁ ପରମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତେ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ଦେଖିଲେ ସ୍ୱୟଂ ଅଗ୍ନିଦେଵ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କ ସିଂହାସନର ଶୀର୍ଷ ଦେଶରେ ବୈଦେହୀ ବିରାଜମାନ ଅଛନ୍ତି। ଏବେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଓ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସବର ଆୟୋଜନ ସର୍ବତ୍ର ଚାଲିଲା।
କ୍ରମଶଃ....
୨୬. ୧. ୧୮
No comments:
Post a Comment