୧୯୬୫ ଭାରତ ପାକିସ୍ତାନ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟର ପ୍ରସଙ୍ଗ ।
ଗୋଳାବାରୁଦ ବର୍ଷୁଥିବା ସମୟରେ ଅମୃତସର ଜିଲ୍ଲାର ସ୍ୱୟଂସେବକମାନେ ଭାରତୀୟ ସୈନିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଧ ଓ ପାଉଁରୁଟି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁଥିଲେ । ସୈନିକମାନେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ ଯଦି ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶହୀଦ ହୋଇଯାଉ ତେବେ ଆମ ପରିବାରର ବୋଝ ସରକାର ବହନ କରିବେ । କିନ୍ତୁ ଯଦି ଏଇ ସ୍ୱୟଂସେବକମାନଙ୍କର କିଛି ହୋଇଯାଏ ତେବେ ଏମାନଙ୍କ ପରିବାର କଥା କିଏ ବୁଝିବ ? ଏଭଳି ଚିନ୍ତା ଏମାନଙ୍କ ମନକୁ କେମିତି ଆସୁ ନାହିଁ ? ଏମାନେ କେବଳ ଆମ ଚିନ୍ତାରେ ନିମଗ୍ନ ରହି ଆମର ସେବା କରୁଛନ୍ତି ! ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ୱୟଂସେବକମାନଙ୍କ ସେବାଭାବ ଦେଖି ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ଦ୍ବିଗୁଣିତ ଉତ୍ସାହ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଥିଲା । ଜଣେ ସୈନିକ ଅଧିକାରୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସ୍ୱୟଂସେବକମାନଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ । ଏହା ଶୁଣି ଜଣେ କିଶୋର ସ୍ୱୟଂସେବକ କହିଲା - "ମୁଁ ଯାହା ମାଗିବି ଆପଣ ଦେଇ ପାରିବେ ତ ?" ଅଧିକାରୀ ହଁ କରିବାରୁ ସ୍ୱୟଂସେବକ ଜଣକ କହିଲା - "ଏଇ ସାମନାରେ ଯେଉଁ ଲାହୋର ନଗର ଦିଶୁଛି ସେହି ଲାହୋରକୁ ମୋତେ ଦେଇପାରିବେ ?"
୩୦.୬.୧୭
No comments:
Post a Comment